(Proclaimed Date: 08.01.2006)
Trumpet is a musical instrument, which we all know well. It is an instrument of music. In the Bible, in many places, it is said about this trumpet. The meaning of this trumpet is changed about the way it is mentioned. We are going to see the meaning of that trumpet revealed today.
There are seven kinds of meanings of trumpet mentioned in the Bible.
Firstly,
In 1 Kings 1: 39 it is mentioned like this:
“And Zadok the priest took an horn of oil out of the tabernacle, and anointed Solomon. And they blew the trumpet; and all the people said, God save king Solomon.”
In II Kings 9: 13, it is said like this:
“Then they hasted, and took every man his garment, and put it under him on the top of the stairs, and blew with trumpets, saying, Jehu is king.”
The Bible says that this trumpet was blown, when the kings were anointed. When Solomon was anointed as King, the trumpet was blown. This trumpet was blown, when one was anointed as a King, to proclaim to all, that he was a King. This is a first kind of trumpet.
Secondly,
In Jeremiah 4: 19 we read,
“My bowels, my bowels! I am pained at my very heart; my heart maketh a noise in me; I cannot hold my peace, because thou hast heard, O my soul, the sound of the trumpet, the alarm of war.”
The trumpet was blown before the beginning of war. After the trumpet was blown, all the armies should go to war. This kind of trumpet was blown to defeat the enemies.
Thirdly,
In Isaiah 58: 1, it is said like this:
“Cry aloud, spare not, lift up thy voice like a trumpet, and show my people their transgression, and the house of Jacob their sins.”
This trumpet is witnessed as the voice proclaiming the transgression and sin. What is transgression? What is sin? To transgress the law is sin. To lose the target is sin. The Lord God has commanded a target to all the Christians. That target is the kingdom of heaven. To inherit the kingdom of heaven we must be taken in the secret coming of Jesus Christ. This is the target given to us today. Having taken up in the secret coming of Jesus Christ, we must rule this earth with Jesus Christ when He is seated on the throne, in the millennium. This is the sound of trumpet given for this time.
To transgress is sin. To make one be aware of transgression is the voice of the trumpet. To witness about the secret coming of Jesus Christ is the voice of this trumpet.
Fourthly,
In Ezekiel 33: 3, it is said like this:
“If when he seeth the sword come upon the land, he blow the trumpet, and warn the people;”
In Revelation 18: 4, it is said like this:
“And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues.”
Trumpet is a voice of warning. The voice of trumpet proclaims a great disaster going to happen later.
In Ezekiel 33: 7, 8 it is said like this:
“So thou, O son of man, I have set thee a watchman unto the house of Israel; therefore thou shalt hear the word at my mouth, and warn them from me.
When I say unto the wicked, O wicked man, thou shalt surely die; if thou dost not speak to warn the wicked from his way, that wicked man shall die in his iniquity; but his blood will I require at thine hand.”
It is said, “… thou salt hear the word at my mouth and warn them from me”. This warning must be given in the name of the Lord. The warning given in the name of the Lord is witnessed as trumpet. The name God the Father has ordered to us the Gentiles is the name Lord Jesus Christ. The Bible says, except this name no other name has been ordered among men (the people or mankind) for salvation (Acts 4: 12). But, some people forgetting this, say that they are witnesses to Jehovah. The name Jehovah is the name given to God our Father, to bring the Israelites from the slavery of Egypt. It is the name that gave the law.
But the name ordered to us the Gentiles, by the Father, is the name Lord Jesus Christ. Except this name, no other name is given to us.
In Luke 13: 35 it is said like this:
“Behold, your house is left unto you desolate: and verily I say unto you, Ye shall not see me, until the time come when ye shall say, Blessed is he that cometh in the name of the Lord.”
As witnessed, “Blessed is he that cometh in the name of the Lord”, Jesus Christ has come in the name of the Lord. Only His name has been given to us, the Gentiles for grace. Truth of the time of Church is witnessed as the trumpet sound to them, who have not acknowledged this name in the times of the Church, risen as a voice of warning.
The name of grace given to us the Gentiles, is the name Lord Jesus Christ, which was given to God the Father and the Lord who created the heaven and the earth.
Fifthly,
In Revelation 4: 1 & 2, it is said like this:
“After this I looked, and, behold, a door was opened in heaven: and the first voice which I heard was as it were of a trumpet talking with me; which said, Come up hither, and I will show thee things which must be hereafter.
And immediately I was in the spirit; and, behold, a throne was set in heaven, and one sat on the throne.”
It is trumpet that foretells spiritual things to spiritual people. When Jesus Christ resurrected from the dead, He told Mary Magdalene, “Touch me not; for I am not yet ascended to my Father: but go to my brethren, and say unto them, I ascend unto my Father, and your Father; and to my God, and your God” (John 20: 17).
He asked her to go and tell His brothers that He had resurrected. Mary Magdalene went and told His disciples. They were spiritual brothers who were united in truth. Fleshy brothers (or brothers of flesh) of Jesus Christ did not believe either His deed or His words. Truth revealed to the spiritual people was witnessed as a trumpet.
Sixthly:
In 2 Samuel 6: 15 it is said like this:
“So David and all the house of Israel brought up the ark of the LORD with shouting, and with the sound of the trumpet.”
When the ark of the Lord was brought, a trumpet sounded there. When the trumpet was blown, David came dancing before that ark. When David's wife Michal saw them, she despised David in her heart. We read it in the Bible. The Lord's ark was witnessed as the Lord's Law. That law was proclaimed as the sound of the trumpet.
In 2 Samuel 6: 16 it is said like this:
“And as the ark of the LORD came into the city of David, Michal Saul’s daughter looked through a window, and saw king David leaping and dancing before the LORD; and she despised him in her heart.”
When the ark of the Lord was brought, the trumpet was blown. Michal, who had not known the glory of the ark, became carnal minded and despised him who was anointed by the Lord. It is said in the Bible that she despised him in her heart saying that he was the king of Israel and he was dancing before all the people.
They, who are of the flesh, despise the spiritual things. Beloved in Christ, David's lineage was not built up through the child born of Michal. David's son did not dawn there. Bathsheba, wife of Uriah was chosen there for David's son to dawn. Michal, Saul's daughter was given as a wife to David, because David fought Goliath and defeated him. She did not accept the trumpet that was blown before the ark of God. She did not know the glory of the ark of the Lord. Therefore, her womb was blocked. The Bible witnesses that she was barren (childless).
Seventhly, if we read Revelation 4: 1 it is marked (written) that trumpet foretells what are going to happen later.
In Revelation 8: 12 it is said like this:
“And the fourth angel sounded, and the third part of the sun was smitten, and the third part of the moon, and the third part of the stars; so as the third part of them was darkened, and the day shone not for a third part of it, and the night likewise.”
It is trumpet that foretells ramifications (susceptibilities).
In Revelation 8: 13 it is said like this:
“And I beheld, and heard an angel flying through the midst of heaven, saying with a loud voice, Woe, woe, woe, to the inhabiters of the earth by reason of the other voices of the trumpet of the three angels, which are yet to sound!”
Danger was witnessed as a trumpet. It is trumpet that foretells this danger. It is said that trumpet foretells the danger that will occur later.
In Exodus 19: 13 - 15 it is said like this:
“There shall not an hand touch it, but he shall surely be stoned, or shot through; whether it be beast or man, it shall not live: when the trumpet soundeth long, they shall come up to the mount.
And Moses went down from the mount unto the people, and sanctified the people; and they washed their clothes.
And he said unto the people, Be ready against the third day: come not at your wives.”
Here, three kinds of deeds are mentioned. When the trumpet was blown, God the Father descended on Mount Sinai. There law was proclaimed. One who descended on the mount was taken up from the mountain after He was revealed in flesh and glorified. The Bible witnesses that He is going to come again upon the Olive Mountain.
It has been commanded that three kinds of deeds must be done, when the trumpet is blown.
Firstly, we must gather at the foot of the mountain.
Secondly, we must be sanctified or hallowed by Moses.
Thirdly, we should not come at their wives.
They, who have got these three qualifications, are witnessed that they are eligible to be taken up in the Last Testament, in the secret coming of Jesus Christ.
We are going to see these three kinds of deeds:
1.Firstly: Gather at the foot of the mountain.
In Matthew 24: 15, 16 it is said like this:
“When ye therefore shall see the abomination of desolation, spoken of by Daniel the prophet, stand in the holy place, (whoso readeth, let him understand:).
Then let them which be in Judaea flee into the mountains:”
Here, it is said that they should flee into a mountain. Let us see what that mountain is,
In Joel 2: 1 it is said like this:
“Blow ye the trumpet in Zion, and sound an alarm in my holy mountain: let all the inhabitants of the land tremble: for the day of the LORD cometh, for it is nigh at hand;”
The last trumpet will be blown from Zion. It will be divulged as the last word from Zion. It will sound as the last voice from Zion. It will be the last word about the king of kings. It will be the word witnessed about the law as the ark of the Lord. It is the witness about which will happen later. The spirit of God, who descended on Mount Sinai, will again descend on the same mountain. It is witnessed as Mount Zion.
In Rev. 14: 1 it is said like this:
“And I looked, and, lo, a Lamb stood on the mount Sion, and with him an hundred forty and four thousand, having his Father’s name written in their foreheads.”
It is the mount of Zion in which the Lamb will come and will rise and stands in the last time of grace.
In Rev. 17: 14 it is said like this:
“These shall make war with the Lamb, and the Lamb shall overcome them: for he is Lord of lords, and King of kings: and they that are with him are called, and chosen, and faithful.”
The Lamb is the king of kings and the Lord of Lords in Zion. God, who descended on Mount Sinai as the king of kings and the Lord of Lord, will ascend on Mount Zion. This message of the Last Testament will be divulged from Zion. The Bible says in Psalms 78: 68 that Mount Zion is the mansion in which the Lord wishes to dwell more than in many other mountains.
Beloved in Christ, at first, we must gather at the mountain. When the Last trumpet is blown, we must gather at this mountain mentioned here.
The Word given, when the Lord stands on Mount Zion, will not be the word given either to the world or to the worldly things. We read in Rev. 8: 13 that the trumpet will tell the danger which is going to happen.
“And I beheld, and heard an angel flying through the midst of heaven, saying with a loud voice, Woe, woe, woe, to the inhabiters of the earth by reason of the other voices of the trumpet of the three angels, which are yet to sound!”
That trumpet will tell that danger which will come to the inhabiters of the earth. It is said, “Woe, woe, woe to the inhabitants of the earth. That trumpet will be blown to foretell the danger that is going to happen to the inhabitants of the earth.
It was witnessed by the Lord about digitalizing the military soldiers upto the year 2005. It was not digitalized from the year 2006. Because that word was birthed in the year 2005. The word that was birthed must be witnessed from that time.
Saul was anointed as king by the Lord. But, just like forgetting the Anointer and getting into the transgression, tabernacles and synagogues will be seen in the Last Testament as doing the deeds of transgression.
Deeds of establishing one's own word among the Churches and saying that 'I am the King' and 'I am the Lord', but throwing out Him from one's Church and denying Him who was the causer (author or source) for building these Churches, will happen. To proclaim these things that will happen, is the work of the Last Trumpet.
Beloved in Christ, His people, who are sealed, are scattered. As said in Isaiah 27: 12, 13, the Lord will take His sheep of the flock which is scattered, into the holy place.
In Isaiah 27: 12, 13 it is said like this:
“And it shall come to pass in that day, that the LORD shall beat off from the channel of the river unto the stream of Egypt, and ye shall be gathered one by one, O ye children of Israel.
And it shall come to pass in that day, that the great trumpet shall be blown, and they shall come which were ready to perish in the land of Assyria, and the outcasts in the land of Egypt, and shall worship the LORD in the holy mount at Jerusalem.”
Dearly beloved in Christ, the time we live in is the time of Last Testament. We are called at Mount Zion. Because, the Lord is willing to dwell in the mansion of Zion. We must become Zions. Christ will dawn in them who are Zions. But for Mount Zion other mountains are not pertaining to the Lord. Because all other mountains will go into the control of the devil. The desolater will enter into the place chosen for the Holy One.
But, the Christians will be in a state of inadvertency or unawareness. Had we been in the days of Jesus was manifested in flesh, would we have joined with those Jews and the gang and shouted, “Crucify Jesus, crucify Jesus”? or would we have joined with those apostles who were bold to die for Jesus? Just think of it.
In the time of Last Testament too, there will be seen a situation of crucifying the word without knowing eternal life.
There will be a situation among the Christians who will not have the zeal for the Lord completely, which they have in their Church and their institution. There will be a situation where people will say without knowing what the Lord commands to do, “we belong to one sec or division of Church. We will pay heed to only the message which our Church gives. The faith that comes upon the Churches without knowing the Lord makes us deviate from the Lord. They will be seen as having a mind that the coming of Jesus Christ will not occur without knowing to their Church pastors. The coming of Jesus Christ will not come without making it known to their chief priest.
Jesus Christ was preaching on the day of the Festival of Passover. The people who came there were seen of the mind, “Have all the officers and priests accepted that He was Messiah? If they have all accepted, we will also accept.” Our Chief Priest must proclaim that this is the voice of trumpet of last time. Our pastors must announce. Our pastors who lead our Church must acknowledge that this is the voice of the trumpet of the last time. The Church believers also will be of this same mind. Whoever has received the seal of the beast will not accept the voice of the trumpet of the last time.
In the event of the seal of the beast is not broken, one cannot be aware of the voice of the Lord of the last time. When the last trumpet is blown, they who belong to the word gather at the mountain. They will gather at Mount Zion wherein the Holy Spirit has descended.
The Lord has witnessed that He would come down on Mount Zion. But they who do the deeds similar to those of Lot will be seen as having fellowship with the Church with the mind that this mountain is nearer to us. In the time of the Last Testament, Mount Zion is the mountain whereupon the Word will come down. Mount Zion is the Lord's Mount. If we are seen as going to that mountain, our deeds will be seen as acceptable to the Lord.
We should only fulfill the will of the Father. Today, it will be witnessed in Mount Zion what the will of the Lord is. We should act accordingly. Jesus Christ taught His disciples, “Let Thy will be done on earth as it is in heaven.”
The Last Trumpet will show the identity of the Churches who work against the proclaimed Word. “Oh, daughter of Babylon, you go desolate” witnesses the Psalmist that he shall be blessed who takes and dashes you children against the stones. They who rise up from Mount Zion will fight against the daughters of Babylon. This is not a war in flesh. That war will be done with the Word. Then the voice rises from Zion is that, “My people, you come out from her clutch”. Do not be entangled in the plague which will come upon her. You free yourself from the seal of the beast. This kind of witness will be witnessed as the witness of the Last Testament.
The Jewish rulers of that day never accepted the Lord Jesus Christ who was manifested in flesh. The chief priests of that day did not accept. Herod sought to kill Jesus Christ. Jesus Christ said, go and tell that fox, “I must walk today and tomorrow and the day following: for it cannot be that a prophet perish out of Jerusalem”. Until His body was delivered to that fox, no work could not be done against Him by that fox. Pilate sent Jesus Christ to Herod. Herod told Jesus Christ that Jesus had performed many miracles and so he asked Him to show some miracles. Nevertheless, as he could not find any accusation for the cause of death in Him, he sent Jesus to Pilate. Pilate delivered Jesus Christ to be crucified. Such an order was given by Pilate because of the tumultuous uproar of the Jews, His own people.
Likewise, in the Last Testament, Christians will be seen as denying the witnessed word and doing contrary things. As the Jews killed Jesus, the deeds of the Christians also would work against the word.
2. Secondly: Consecrated by Moses (or) Hallowed by Moses.
It was prophesied that Elijah would be sent to this earth three times.
First time: He came as Elijah.
Second time: He came as John the Baptist.
Third time: He will come as Elijah. But this time, his name will not be witnessed.
Beloved in Christ, Moses was God's servant, anointed as a shepherd. The Bible witnesses that Moses will be sent to this earth two times.
First time he came to lead the people of Israel born in flesh.
Second time he will come to lead Christians who are born of promise and the people of Israel who are waiting for later harvest. Two Olive trees witnessing these things will rise up from the Gentiles.
The fleshy minded will mind fleshy things. The spiritual minded will mind spiritual things. May the Lord favour us to acquire the spiritual mind! The Word witnesses that Moses and Elijah will blow the last trumpet. We read about Elijah in Malachi 4: 6 that he shall turn the heart of the fathers to the children. John the Baptist was sent to carry out the work with the spirit of Elijah. Later, it is said that he will be sent to turn the heart of the children to the fathers. Who are the children? We read in John 1: 12 that they, who believe on His name and accept Him, are His children. They, who have received Him by faith, are Christians. He will come once again in order to turn the hearts of the Christians, who are changed into children, towards the hearts of the forefathers of Abraham, Isaac and Jacob. Abraham believed and it was imputed to him for righteousness. As it is witnessed he will turn the Christians also towards such kind of faith.
Beloved in Christ, we are entering into the days of the Last Testament. Our hearts that changed into those of children must change into those of our forefathers of Abraham, Isaac and Jacob. We, whose hearts like those of children, must change into those of our forefathers. Otherwise, we cannot enter into the land promised to our fathers. We cannot get the heritage given to the forefathers.
In Matthew 17: 10 it is said like this:
“And his disciples asked him, saying, Why then say the scribes that Elias must first come?”
One who comes first is Elias. One who comes after is Moses. Elias came earlier. Moses comes later.
In 1 Kings 18: 40 it is said like this:
“And Elijah said unto them, Take the prophets of Baal; let not one of them escape. And they took them: and Elijah brought them down to the brook Kishon, and slew them there.”
Elias is one who shows the identity of the prophets of Baal. He will rise against the false prophets and witness the word of the last time.
Who are false prophets? The Bible witnesses that they are the shepherds with the spirit of the dragon. In each time, the Church ordered by the Lord is only one. But today there are many sects in the Church.
Christ was the head of the Church that rose up in the time of the apostles. The Lord said that the disciples were friends. He told His disciples all that He had heard from the Father (John 15: 15). Disciples preached them as gospel among the people. Likewise, the one who has the spirit of Elias, to be sent by the Lord will proclaim to the people.
In 1 Kings 18: 46 it is said like this:
“And the hand of the LORD was on Elijah; and he girded up his loins, and ran before Ahab to the entrance of Jezreel.”
The hand of the Lord was on Elijah.
In 1 Kings 21: 20 it is said like this:
“And Ahab said to Elijah, hast thou found me, O mine enemy? And he answered, I have found thee; because thou hast sold thyself to work evil in the sight of the LORD.”
Elijah shouted that day, at them who worked evil in the sight of the Lord. The Bible says about Moses that he was faithful in all his household.
Beloved in Christ, Moses and Elijah who are to be sent in the Last Testament are anointed by the Lord. Those angels anointed as such will be sent into the fleshy bodies and witness to the Word.
In Zechariah 4: 14 it is said like this:
“Then said he, These are the two anointed ones, that stand by the Lord of the whole earth.”
These two angels who stand in the presence of the Father, with the spiritual bodies are the anointed ones. They will be sent into the predestinated fleshy bodies and witness. It will be seen as the will of the Father that we will be united with the Word, which the spiritual bodies to be sent by the Father will witness. Those fleshy bodies chosen to proclaim the Word will be witnessed as empty voices.
Spiritual bodies witness the Word. They who accept the Word will be acknowledged as an inheritor of spiritual body. The Word gives recognition to the spiritual mind.
Elijah is a witness to that Word. Moses is a shepherd who sanctifies with that Word.
The Bible says, “For to be carnally minded is death; but to be spiritually minded is life and peace.” (Romans 8: 6)
Beloved in Christ, if one has the spirit of Christ, he has Christ. If one does not have the spirit of Christ, he does not have Christ. Christ is the Word that is sent. That Word was sent to give life within us.
Beloved in Christ, in the time of the Last Testament, we must be sanctified by Moses. As the gang of Dathan, Korah and Abiram rose against Moses, in the Last Testament also, people will rise against the holiness given by Moses.
Moses and Elijah were anointed by the Lord. The people who believe the gospel given by these men will gather at the foot of Mount Zion.
In Psalm 82:6 it is said like this:
“I have said, Ye are gods; and all of you are children of the most High.”
In John 10: 35 it is said like this:
“If he called them gods, unto whom the word of God came, and the scripture cannot be broken;”
They, who have received the word of God, are gods. The word of God is witnessed as a gospel preached for that day. The Bible witnesses that the believers who have accepted it are gods.
In 1 Corinthians 15: 51, 52 it is said like this:
“Behold, I show you a mystery; We shall not all sleep, but we shall all be changed,
In a moment, in the twinkling of an eye, at the last trump: for the trumpet shall sound, and the dead shall be raised incorruptible, and we shall be changed.”
It is witnessed that we will be changed and taken up in a moment. God who came down on Mount Sinai will rise up at Mount Zion. Everyone who has received the Holy Spirit is Zion. Mount Zion is the mountain where these Zions will gather together.
At first, we must gather at the foot of the mountain. That mountain is Mount Zion.
Secondly, we must be sanctified by Moses. As Moses had received the wisdom, they will be sanctified when they knew godhead and dominion.
Thirdly, they should not come at their women. It is ordered that they should not come at their women. That woman is Babylon and the daughters of Babylon. They, who belong to Babylon and daughters of Babylon, will be seen as wearing the seal of the beast. They, who have received that seal, cannot inherit the kingdom of heaven.
Beloved in Christ, this order has been birthed, when the Churches run towards out and out, for the worldly benefits, and for the fleshy profits, we must not mingle with it. Christians, who have got the spirit of Christ, must leave her and come out without being entangled in her plague. That word sent from the Father is sounding loudly on this earth. The world is delivered to the wicked. Satan tempted Jesus Christ with the world's glory. The woman, who is mentioned here, is seen bringing the souls to her only for the mundane things. Therefore, the Word witnesses that we must not come at her.
In Revelation 18: 4 it is said like this:
“And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues.”
In Matthew 24: 31 it is said like this:
“And he shall send his angels with a great sound of a trumpet, and they shall gather together his elect from the four winds, from one end of heaven to the other.”
In Hebrew 12: 22 - 24 it is said like this:
“But ye are come unto mount Sion, and unto the city of the living God, the heavenly Jerusalem, and to an innumerable company of angels,
To the general assembly and church of the firstborn, which are written in heaven, and to God the Judge of all, and to the spirits of just men made perfect,
And to Jesus the mediator of the new covenant, and to the blood of sprinkling, that speaketh better things than that of Abel.”
Angels will gather the chosen. He will transform His servants into fiery flames and unite them near His Word. That word must be carried away by His servants. Believers change into Zions. These Zions are gathered into one at the foot of the Mount Zion of the Lord.
Beloved in Christ, they who run with a longing towards the word and the Holy Spirit know that Mount Zion. When the Last trumpet is blown, the grace granted to the Gentiles will come to an end. After that, Christians will out and out seek the Lord for the things of this world.
Apostle Paul has witnessed in 1 Corinthians 15: 19 that “They, who have hope in Christ, in this life, are most miserable of all men:” when this witness is denied, grace of the Gentiles will come to an end.
His son was blind. The eyes of blind son were opened. But his parents could not come out of the synagogue. They were fed by the synagogue. Therefore, they asked their son himself to give witness. They did not like to be excommunicated from the synagogue. In the same manner, Churches preach only the things of this fleshy life (world) and make us forget the eternal life, namely the world after. Then grace will be taken away from the Christians. At the time of grace being taken away, all the Churches totally, seek the Lord for this fleshy life only. It will receive the glory of this fleshy life with the spirit working in it and give its believers. We the Christians are called within the dominion to receive the eternal life, namely the life after. They who gather at Mount Zion will gather to inherit only the life after, namely eternal life.
They, who come out of the fleshy minded Churches, will receive the seal of the Holy Spirit entitled to eternal life.
Amen! Amen!! Amen!!!
(அறிவிக்கப்பட்ட நாள்: 08.01.2006)
எக்காளம் என்பது நாம் அனைவரும் அறிந்தவண்ணமான ஒரு இசைக்கருவி ஆகும். இது ஒரு கீதவாத்தியம். வேதாகமத்தில் இந்த எக்காளத்தினைக் குறித்து அநேக இடங்களில் கூறப்பட்டுள்ளது. அப்படி கூறப்பட்டிருக்கின்ற இந்த எக்காளத்திற்குரிய பொருள் மாறுபட்டுள்ளது. அந்த எக்காளத்திற்கு இந்த நாளில் வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ள பொருளைக் குறித்துப் பார்க்கப்போகின்றோம். ஏழுவிதமான எக்காள காரியங்களைக் குறித்து வேதாகமத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது.
முதலாவதாக: -
1 இரா. 1: 39-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"ஆசாரியனாகிய சாதோக்கு தைலக்கொம்பைக் கூடாரத்திலிருந்து எடுத்துக்கொண்டுபோய், சாலோமோனை அபிஷேகம்பண்ணினான்; அப்பொழுது எக்காளம் ஊதி, ஜனங்களெல்லாரும் ராஜாவாகிய சாலோமோன் வாழ்க என்று வாழ்த்தினார்கள்."
2 இரா. 9: 13-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"அப்பொழுது அவர்கள் தீவிரமாய் அவரவர் தங்கள் வஸ்திரத்தைப் படிகளின் உயரத்தில் அவன் கீழே விரித்து, எக்காளம் ஊதி: யெகூ ராஜாவானான் என்றார்கள்."
ராஜாக்கள் அபிஷேகம்பண்ணப்படும்போது, இந்த எக்காளம் ஊதப்பட்டதாக வேதம் கூறுகின்றது. சாலோமோன், ராஜாவாக அபிஷேகம்பண்ணப்பட்டபோது எக்காளம் ஊதப்பட்டது. ராஜாவாக ஒருவர் அபிஷேகம் பண்ணப்படும்போது, இவர் ராஜா என்று அனைவருக்கும் தெரியப்படுத்தும்பொருட்டு இந்த எக்காளம் ஊதப்பட்டது. இது முதலாவது பிரிவு எக்காளமாகும்.
இரண்டாவதாக: -
எரே. 4: 19-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"என் குடல்கள், என் குடல்களே நோகிறது; என் உள்ளம் வேதனைப்படுகிறது, என் இருதயம் என்னில் கதறுகிறது; நான் பேசாமல் அமர்ந்திருக்கக்கூடாது; என் ஆத்துமாவே, எக்காளத்தின் சத்தத்தையும், யுத்தத்தின் ஆர்ப்பரிப்பையும் கேட்டாயே."
யுத்தம் நடப்பதற்கு முன்பாகவும் எக்காளம் ஊதப்பட்டுள்ளது. எக்காளம் ஊதப்பட்ட பின்னர், எல்லா சேனைகளும் புறப்பட்டுச் சென்று யுத்தத்தில் கலந்து கொண்டுள்ளார்கள். எக்காளம் ஊதப்பட்டவுடன், எல்லா வீரர்களும் யுத்தத்திற்கு புறப்பட்டுச் செல்லவேண்டும். சத்துருவை வீழ்த்துவதற்கு தயாராகிட இந்த எக்காளம் ஊதப்பட்டது.
மூன்றாவதாக: -
ஏசா. 58: 1-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"சத்தமிட்டுக் கூப்பிடு; அடக்கிக்கொள்ளாதே; எக்காளத்தைப்போல் உன் சத்தத்தை உயர்த்தி, என் ஜனத்துக்கு அவர்கள் மீறுதலையும், யாக்கோபின் வம்சத்தாருக்கு அவர்கள் பாவங்களையும் தெரிவி."
மீறுதலையும் பாவத்தினையும் தெரிவிக்கக்கூடிய சத்தமாக இந்த எக்காள சத்தம் சாட்சியிடப்பட்டுள்ளது. மீறுதல் எது? பாவம் எது? நியாயப்பிரமாணத்தினை மீறுவது பாவம். இலக்கை அடையாமல் போவது பாவம். கிறிஸ்தவர்களாகிய அனைவருக்கும் தேவனாகிய கர்த்தர் ஒரு இலக்கைக் கட்டளையிட்டிருக்கின்றார். அந்த இலக்கு பரலோகராஜ்யமாகும். பரலோகராஜ்யத்தைச் சுதந்தரிக்க நாம் இயேசுகிறிஸ்துவின் இரகசிய வருகையில் எடுத்துக்கொள்ளப்பட வேண்டும். இதுதான் இந்த நாளில் நமக்குக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கின்ற இலக்காகும். இயேசுகிறிஸ்துவின் இரகசிய வருகையில் எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டு, ஆயிரம் வருடம் இந்தப் பூமியில், ராஜாதி ராஜாவாக இயேசுகிறிஸ்து சிம்மாசனத்தின்மீது வீற்றிருக்கும்போது, அவரோடு சேர்ந்து இந்தப் பூமியினை நாம் ஆண்டுகொள்ள வேண்டும். ஆயிரம் வருடம் இந்த பூமியில் இயேசுகிறிஸ்துவின் அரசாட்சியில் நாமும் கலந்துகொள்ள வேண்டும். இதுதான் இந்தக் காலத்திற்காக கொடுக்கப்பட்டிருக்கின்ற எக்காள சத்தமாகும்.
மீறி நடப்பது பாவம். அப்படி மீறி நடப்பதை உணர்த்துவிப்பதே எக்காள சத்தமாகும். இயேசுகிறிஸ்துவின் இரகசிய வருகையினைக் குறித்த சாட்சியே இந்த எக்காள சத்தமாகும்.
நான்காவதாக: -
எசே. 33: 3-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"இவன் தேசத்தின்மேல் பட்டயம் வருவதைக்கண்டு, எக்காளம் ஊதி, ஜனத்தை எச்சரிக்கும்போது,"
வெளி. 18: 4-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"பின்பு, வேறொரு சத்தம் வானத்திலிருந்து உண்டாகக் கேட்டேன். அது: என் ஜனங்களே, நீங்கள் அவளுடைய பாவங்களுக்கு உடன்படாமலும், அவளுக்கு நேரிடும் வாதைகளில் அகப்படாமலும் இருக்கும்படிக்கு அவளைவிட்டு வெளியே வாருங்கள்."
எக்காளம் என்பது ஒரு எச்சரிப்பின் சத்தம். பின்னதாக நிகழப்போகின்ற ஒரு பெரிய ஆபத்தை பறைசாற்றுவது எக்காள சத்தமாகும்.
எசே. 33: 7,8-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"மனுபுத்திரனே, நான் உன்னை இஸ்ரவேல் வம்சத்தாருக்குக் காவற்காரனாக வைத்தேன்; ஆகையால் நீ என் வாயினாலே வார்த்தையைக் கேட்டு, என் நாமத்தினாலே அவர்களை எச்சரிப்பாயாக.
நான் துன்மார்க்கனை நோக்கி: துன்மார்க்கனே, நீ சாகவே சாவாய் என்று சொல்லுகையில், நீ துன்மார்க்கனைத் தன் துன்மார்க்கத்தில் இராதபடி எச்சரிக்கத்தக்கதாக அதை அவனுக்குச் சொல்லாமற்போனால், அந்தத் துன்மார்க்கன் தன் அக்கிரமத்திலே சாவான்; ஆனாலும் அவன் இரத்தப்பழியை உன் கையிலே கேட்பேன்."
"என் வாயினாலே வார்த்தையைக் கேட்டு, என் நாமத்தினாலே அவர்களை எச்சரிப்பாயாக" என்று கூறப்பட்டுள்ளது. இந்த எச்சரிப்பு கர்த்தருடைய நாமத்தில் கொடுக்கப்பட வேண்டும். கர்த்தருடைய நாமத்தில் கொடுக்கப்படும் எச்சரிப்பு எக்காளம் என்று சாட்சியிடப்பட்டுள்ளது. புறஜாதிகளாகிய நமக்காக பிதாவாகிய தேவன் கட்டளையிட்டிருக்கின்ற நாமம், கர்த்தராகிய இயேசுகிறிஸ்து என்ற நாமம். வேதம் கூறுகின்றது, இந்த நாமமே அல்லாமல், வேறொரு நாமம் மனுஷர்களுக்குள்ளே இரட்சிப்பிற்காகக் கட்டளையிடப்படவில்லை (அப். 4: 12). ஆனால், இதனை மறந்த நிலையில் சிலர் நாங்கள் யேகோவாவிற்குச் சாட்சிகள் என்று கூறி வருகின்றார்கள். யேகோவா என்ற நாமம் நம்முடைய பிதாவாகிய தேவனுக்கு, எகிப்தின் அடிமைத்தனத்திலிருந்த இஸ்ரவேலர்களை அழைத்துச் செல்வதற்காகக் கொடுக்கப்பட்ட நாமம் ஆகும். அது நியாயப்பிரமாணத்தினைக் கொடுத்த நாமம்.
ஆனால், புறஜாதிகளாகிய நமக்காகப் பிதாவினால் கட்டளையிடப்பட்டிருக்கின்ற நாமம் கர்த்தராகிய இயேசுகிறிஸ்து என்ற நாமமாகும். இந்த நாமமேயல்லாமல் வேறொரு நாமம் நமக்குக் கட்டளையிடப்படவில்லை.
லூக். 13: 35-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"இதோ, உங்கள் வீடு உங்களுக்குப் பாழாக்கிவிடப்படும்; கர்த்தருடைய நாமத்தினாலே வருகிறவர் ஸ்தோத்திரிக்கப்பட்டவர் என்று நீங்கள் சொல்லுங்காலம் வருமளவும் என்னைக் காணாதிருப்பீர்கள் என்று மெய்யாகவே உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன் என்றார்."
கர்த்தருடைய நாமத்தினால் வருகின்றவர் ஸ்தோத்திரிக்கப்பட்டவர் என்று சாட்சியிட்டபடி, கர்த்தருடைய நாமத்தில் வந்திருந்தவர் இயேசுகிறிஸ்து. அவரது நாமமே புறஜாதிகளாகிய நமக்கு கிருபைக்காகக் கொடுக்கப்பட்ட நாமம். இந்த நாமத்தை அறிக்கையிடாதவர்களுக்கு சபைக்காலங்களில் எழுந்த எச்சரிப்பின் சத்தமாக சபைக்கால சத்தியம் எக்காள தொனியாக சாட்சியிடப்பட்டது.
பிதாவாகிய தேவனுக்கு, வானத்தையும் பூமியையும் உருவாக்கிய கர்த்தருக்கு, புறஜாதிகளாகிய நமக்காகக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கின்ற கிருபையின் நாமம்தான் கர்த்தராகிய இயேசுகிறிஸ்து என்ற நாமம்.
ஐந்தாவதாக: -
வெளி. 4: 1, 2-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"இவைகளுக்குப்பின்பு, இதோ, பரலோகத்தில் திறக்கப்பட்டிருந்த ஒரு வாசலைக் கண்டேன். முன்னே எக்காளசத்தம்போல என்னுடனே பேச நான் கேட்டிருந்த சத்தமானது: இங்கே ஏறிவா, இவைகளுக்குப்பின்பு சம்பவிக்கவேண்டியவைகளை உனக்குக் காண்பிப்பேன் என்று விளம்பினது.
உடனே ஆவிக்குள்ளானேன்; அப்பொழுது, இதோ, வானத்தில் ஒரு சிங்காசனம் வைக்கப்பட்டிருந்தது, அந்தச் சிங்காசனத்தின்மேல் ஒருவர் வீற்றிருந்தார்."
ஆவிக்குரியவர்களுக்கு ஆவிக்குரியவற்றை முன் அறிவிப்பது எக்காளம் ஆகும். இயேசுகிறிஸ்து மரித்தோரிலிருந்து உயிர்த்து எழுந்தவுடன் மகதலேனா மரியாளிடம், "என்னைத் தொடாதே, நான் இன்னும் என் பிதாவினிடத்திற்கு ஏறிப்போகவில்லை; நீ என் சகோதரரிடத்திற்குப் போய், நான் என் பிதாவினிடத்திற்கும் உங்கள் பிதாவினிடத்திற்கும், என் தேவனிடத்திற்கும் உங்கள் தேவனிடத்திற்கும் ஏறிப்போகிறேன் என்று அவர்களுக்குச் சொல்லு என்றார்." (யோவா. 20: 17).
தாம் உயிர்த்தெழுந்ததை தமது சகோதரரிடத்திற்குப் போய் அறிவிக்கக் கூறினார். மகதலேனா மரியாள் போய் சீஷர்களிடம் கூறினாள். இவர்கள் சத்தியத்திற்குள்ளாக இணைக்கப்பட்ட ஆவிக்குரிய சகோதரர்கள். இயேசுகிறிஸ்துவின் மாமிசத்திற்குரிய சகோதரர்கள் அவருடைய கிரியைகளை, அவருடைய வார்த்தையினை விசுவாசிக்கவில்லை. ஆவிக்குரியவர்களுக்கு வெளிப்படுத்தப்பட்ட சத்தியம் எக்காளமாய் சாட்சியிடப்பட்டது.
ஆறாவதாக: -
2 சாமு. 6: 15-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"அப்படியே தாவீதும், இஸ்ரவேல் சந்ததியார் அனைவரும் கர்த்தருடைய பெட்டியைக் கெம்பீர சத்தத்தோடும் எக்காள தொனியோடும் கொண்டுவந்தார்கள்."
கர்த்தருடைய பெட்டி கொண்டுவரப்பட்டபோது, அங்கே ஒரு எக்காளம் தொனித்தது. அப்படி எக்காளம் ஊதப்படும்போது, அந்தப் பெட்டிக்கு முன்பாக தாவீது நடனம் பண்ணிக்கொண்டு வருகின்றான். தாவீதின் மனைவியான மீகாள் அவைகளைப் பார்த்தபோது, தாவீதை தன் இருதயத்தில் அவமதித்தாள் என்று வேதத்தில் வாசிக்கின்றோம். கர்த்தரது பெட்டி கர்த்தரது பிரமாணமாய் சாட்சியிடப்பட்டது. அந்தப் பிரமாணம் எக்காள தொனியாய் அறிவிக்கப்பட்டது.
2 சாமு. 6: 16-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"கர்த்தருடைய பெட்டி தாவீதின் நகரத்துக்குள் பிரவேசிக்கிறபோது, சவுலின் குமாரத்தியாகிய மீகாள் பலகணி வழியாகப் பார்த்து, தாவீதுராஜா கர்த்தருக்கு முன்பாகக் குதித்து, நடனம்பண்ணுகிறதைக் கண்டு, தன் இருதயத்திலே அவனை அவமதித்தாள்."
கர்த்தருடைய பெட்டி கொண்டுவரப்பட்டபோது எக்காளம் ஊதப்படுகின்றது. அந்தப் பெட்டியினுடைய மகிமையினை அறியாதிருந்த மீகாள், மாமிசத்திற்குரிய சிந்தனையுள்ளவளாகி கர்த்தரால் அபிஷேகம்பண்ணப்பட்டவனை அவமதித்தாள். இவர் இஸ்ரவேலுக்கு ராஜா, இவர் எல்லா ஜனங்களுக்கும் முன்பாக ஆடிக்கொண்டிருக்கின்றாரே என்று அவனைத் தன் இருதயத்தில் அவமதித்தாள் என்று வேதத்தில் கூறப்பட்டிருக்கின்றது.
ஆவிக்குரிய காரியத்தினைக் குறித்து மாமிசத்திற்குரியவர்கள் அவமதித்துக் கொண்டிருக்கின்றார்கள். கிறிஸ்துவுக்குள் அருமையானவர்களே, இந்த மீகாளின் வயிற்றில் பிறந்த பிள்ளையின் மூலமாக தாவீதின் கோத்திரம் எழுப்பப்படவில்லை, தாவீதின் குமாரன் அங்கே உதிக்கவில்லை. தாவீதின் குமாரன் உதிப்பதற்கு உரியாவின் மனைவியாயிருந்த பத்சேபாள் அங்கே தெரிந்துகொள்ளப்பட்டாள். கோலியாத்தினை எதிர்த்து ஜெயம் கொண்டதினால் சவுலின் மகளான மீகாள் தாவீதுக்கு மனைவியாகக் கொடுக்கப்பட்டாள். கர்த்தருடைய பெட்டிக்கு முன்பாக ஊதப்பட்டிருந்த அந்த எக்காளத்தினை அவள் ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை; கர்த்தருடைய பெட்டியின் மகத்துவத்தினை அவள் அறிந்துகொள்ளவில்லை. எனவே அவளது கர்ப்பம் அடைக்கப்பட்டது. அவள் பிள்ளை இல்லாதிருந்தாள் என்று வேதம் சாட்சியிடுகின்றது.
ஏழாவதாக: -
வெளி. 4: 1-ல் வாசித்தோமானால், பின்னர் சம்பவிக்க வேண்டியவைகளை முன் அறிவிப்பது எக்காளம் என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
வெளி. 8: 12-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"நான்காம் தூதன் எக்காளம் ஊதினான்; அப்பொழுது சூரியனில் மூன்றிலொரு பங்கும், சந்திரனில் மூன்றிலொருபங்கும், நட்சத்திரங்களில் மூன்றிலொருபங்கும் சேதப்பட்டது, அவற்றவற்றில் மூன்றிலொருபங்கு இருளடைந்தது; பகலிலும் மூன்றிலொருபங்கு பிரகாசமில்லாமற்போயிற்று, இரவிலும் அப்படியேயாயிற்று."
பாதிப்புகளை முன் அறிவிப்பது எக்காளம் ஆகும்.
வெளி. 8: 13-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"பின்பு, ஒரு தூதன் வானத்தின் மத்தியிலே பறந்துவரக்கண்டேன்; அவன் மகா சத்தமிட்டு: இனி எக்காளம் ஊதப்போகிற மற்ற மூன்று தூதருடைய எக்காளசத்தங்களினால் பூமியில் குடியிருக்கிறவர்களுக்கு ஐயோ, ஐயோ, ஐயோ (ஆபத்துவரும்) என்று சொல்லக்கேட்டேன்."
ஆபத்து எக்காளமாய் சாட்சியிடப்பட்டது. இந்த ஆபத்தினைக் குறித்து முன் அறிவிப்பது எக்காளம் ஆகும். பின்னதாக சம்பவிக்கப்போகின்ற ஆபத்தினைக் குறித்து முன் அறிவிப்பது எக்காளம் என்று கூறப்பட்டுள்ளது.
யாத். 19: 13-15-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"ஒரு கையும் அதைத் தொடலாகாது; தொட்டால், நிச்சயமாகக் கல்லெறியுண்டு, அல்லது ஊடுருவ எய்யுண்டு சாகவேண்டும்; மிருகமானாலும் சரி, மனிதனானாலும் சரி, அவைகள் உயிரோடே வைக்கப்படலாகாது; எக்காளம் நெடுந்தொனியாய்த் தொனிக்கையில், அவர்கள் மலையின் அடிவாரத்தில் வரக்கடவர்கள் என்றார்.
மோசே மலையிலிருந்து இறங்கி, ஜனங்களிடத்தில் வந்து, அவர்களைப் பரிசுத்தப்படுத்தினான்; அவர்கள் தங்கள் வஸ்திரங்களைத் தோய்த்தார்கள்.
அவன் ஜனங்களை நோக்கி: மூன்றாம் நாளுக்கு ஆயத்தப்பட்டிருங்கள், மனைவியினிடத்தில் சேராதிருங்கள் என்றான்."
இங்கே மூன்றுவிதமான கிரியைகளைக் குறித்துக் கூறப்பட்டிருக்கின்றது. எக்காளம் ஊதப்பட்டவுடன், பிதாவாகிய தேவன் சீனாய் மலையின்மீது வந்து இறங்கினார். அங்கே பிரமாணம் அறிவிக்கப்பட்டது. மலைமீது இறங்கியவர் மாமிசத்தில் வெளிப்பட்டு மகிமையை அடைந்தபின், மலைமீதிருந்து எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டார். மீண்டுமாக அவர் ஒலிவ மலையின்மீது வரப்போகின்றார் என்றே வேதம் சாட்சியிடுகின்றது.
இங்கே எக்காளம் ஊதப்படும்போது, மூன்றுவிதமான கிரியைகளைச் செய்யும்படியாய் கட்டளையிடப்பட்டுள்ளது.
முதலாவது, மலையின் அடிவாரத்தில் நாம் ஒன்றுகூட்டப்பட வேண்டும்.
இரண்டாவது, மோசேயினால் பரிசுத்தப்படுத்தப்பட வேண்டும்.
மூன்றாவது, ஸ்திரீயினிடத்தில் சேராதவர்களாக இருக்க வேண்டும்.
இந்த மூன்று தன்மைகளையும் கொண்டவர்கள், கடைசிஏற்பாட்டிலும் இயேசுகிறிஸ்துவின் இரகசிய வருகையில் எடுத்துக்கொள்ளப்பட தகுதியைப் பெற்றவர்களாகவே சாட்சியிடப்பட்டுள்ளது.
இந்த மூன்றுவிதமான கிரியைகளைக் குறித்துப் பார்க்கப் போகின்றோம்.
1.முதலாவதாக, மலையினிடத்திற்குச் சேருங்கள்.
மத். 24: 15, 16-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"மேலும், பாழாக்குகிற அருவருப்பைக்குறித்துத் தானியேல் தீர்க்கதரிசி சொல்லியிருக்கிறானே. வாசிக்கிறவன் சிந்திக்கடவன். நீங்கள் அதைப் பரிசுத்த ஸ்தலத்தில் நிற்கக் காணும்போது,
யூதேயாவில் இருக்கிறவர்கள் மலைகளுக்கு ஓடிப்போகக்கடவர்கள்."
இங்கே ஒரு மலையினிடத்திற்கு ஓடிப்போகும்படியாய் கூறப்பட்டுள்ளது. அது எந்த மலையினிடத்திற்கு என்பதைக் குறித்துப் பார்ப்போம்.
யோவே. 2: 1-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"சீயோனிலே எக்காளம் ஊதுங்கள், என் பரிசுத்த பர்வதத்திலே எச்சரிப்பின் சத்தமிடுங்கள்; தேசத்தின் குடிகள் எல்லாம் தத்தளிக்கக்கடவர்கள்; ஏனெனில் கர்த்தருடைய நாள் வருகிறது, அது சமீபமாயிருக்கிறது."
கடைசி எக்காளம் சீயோனிலிருந்து ஊதப்படும். அது கடைசி வார்த்தையாய் சீயோனிலிருந்து வெளிப்படும். அதுவே கடைசி சத்தமாய் சீயோனிலிருந்து தொனிக்கும். அது கடைசி வார்த்தையாய் ராஜாதி ராஜாவைக் குறித்த வார்த்தையாகும். அது கர்த்தருடைய பெட்டியாய் சாட்சியிடப்பட்ட பிரமாணத்தைக் குறித்த வார்த்தையாகும். அது பின்னர் சம்பவிக்கப் போகின்றவைகளைக் குறித்த சாட்சியாகும். சீனாய் மலையில் வந்து இறங்கிய தேவ ஆவியானவர் மீண்டுமாக அதே மலையின்மீது வந்து இறங்கப்போகின்றார். அது சீயோன் மலையாக சாட்சியிடப்பட்டுள்ளது.
வெளி. 14: 1-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"பின்பு நான் பார்த்தபோது, இதோ, சீயோன் மலையின்மேல் ஆட்டுக்குட்டியானவரையும், அவரோடேகூட அவருடைய பிதாவின் நாமம் தங்கள் நெற்றிகளில் எழுதப்பட்டிருந்த இலட்சத்து நாற்பத்து நாலாயிரம்பேரையும் நிற்கக்கண்டேன்."
கிருபையின் கடைசிக் காலத்தில் ஆட்டுக்குட்டியானவர் வந்து எழும்பி நிற்கப் போகின்ற மலை சீயோன் மலை ஆகும்.
வெளி. 17: 14-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"இவர்கள் ஆட்டுக்குட்டியானவருடனே யுத்தம்பண்ணுவார்கள்; ஆட்டுக்குட்டியானவர் கர்த்தாதி கர்த்தரும் ராஜாதி ராஜாவுமாயிருக்கிறபடியால் அவர்களை ஜெயிப்பார்; அவரோடுகூட இருக்கிறவர்கள் அழைக்கப்பட்டவர்களும் தெரிந்துகொள்ளப்பட்டவர்களும் உண்மையுள்ளவர்களுமாயிருக்கிறார்கள் என்றான்."
சீயோனில் ஆட்டுக்குட்டியானவர் ராஜாதி ராஜாவும் கர்த்தாதி கர்த்தாவுமாய் இருக்கின்றார். ராஜாதி ராஜாவும் கர்த்தாதி கர்த்தாவுமாய் சீனாய் மலையில் இறங்கிய தேவன் சீயோன் மலையில் எழுந்தருளுவார். இந்தக் கடைசி ஏற்பாட்டுச் செய்தி சீயோனிலிருந்து வெளிப்படும்; சீயோன் பர்வதத்திலிருந்து அது வெளிப்படும். ஆயிரம் வாசஸ்தலத்தினைப் பார்க்கிலும், அநேக பர்வதங்களைக் காட்டிலும் கர்த்தர் தாம் வாசமாயிருக்க விரும்புகின்ற பர்வதமே சீயோன் பர்வதம் என்று வேதம் கூறுகின்றது (சங். 78: 68).
கிறிஸ்துவுக்குள் அருமையானவர்களே, முதலாவதாக, மலையினிடத்திற்கு நாம் ஒன்று சேர வேண்டும். கடைசி எக்காளம் ஊதப்படும்போது, அறிவிக்கப்பட்ட இந்த மலையினிடத்திற்கு ஒன்றுசேர வேண்டும்.
சீயோன் பர்வதத்தில் கர்த்தர் எழுந்தருளியிருக்கும்போது, கொடுக்கப்படும் வார்த்தையானது உலகத்திற்கோ, உலகக் காரியத்திற்காகவோ கொடுக்கப்படும் வார்த்தையாக இருக்காது. வரக்கூடிய ஆபத்தினைக் குறித்து எக்காளமாய் அது அறிவிக்கும். ஆபத்து வரும் என்று வெளி. 8: 13-ல் வாசிக்கின்றோம்,
"பின்பு, ஒரு தூதன் வானத்தின் மத்தியிலே பறந்துவரக்கண்டேன்: அவன் மகா சத்தமிட்டு: இனி எக்காளம் ஊதப்போகிற மற்ற மூன்று தூதருடைய எக்காளசத்தங்களினால் பூமியில் குடியிருக்கிறவர்களுக்கு ஐயோ, ஐயோ, ஐயோ (ஆபத்துவரும்) என்று சொல்லக்கேட்டேன்."
பூமியில் குடியிருப்பவர்களுக்கு ஆபத்து வரப்போவதை அந்த எக்காளம் அறிவிக்கும். பூமியில் குடியிருக்கின்றவர்களுக்கு ஐயோ, ஐயோ, ஐயோ! என்று கூறப்பட்டுள்ளது. பூமியில் குடியிருக்கின்றவர்களுக்கு வரப்போகின்ற ஆபத்தினை முன் அறிவிப்பதற்காக அந்த எக்காளம் ஊதப்படும்.
யுத்த ராணுவ வீரர்களுக்கு இலக்கமிடுவதைக் குறித்து 2005-ம் ஆண்டு வரையிலும் கர்த்தரால் சாட்சியிடப்பட்டது. 2006-ம் ஆண்டு முதல் அப்படியாக இலக்கமிடப்படவில்லை. ஏனென்றால், 2005-ம் ஆண்டு அந்த வார்த்தை ஜனனமானது. ஜனனமான அந்த வார்த்தை அதுமுதல் சாட்சியிடப்பட வேண்டும்.
சவுல் கர்த்தரால் ராஜாவாக அபிஷேகம் பண்ணப்பட்டவன். ஆனால், அபிஷேகம்பண்ணியவரை மறந்து மீறுதலுக்கு உள்ளானதுபோல, கடைசி ஏற்பாட்டிலும் மீறுதலுக்குரிய கிரியைகளைச் செய்வதாக ஜெபக்கூடாரங்களும், ஜெப ஆலயங்களும் காணப்படும். இந்த ஆலயங்கள் கட்டப்பட யார் காரணமாயிருந்தாரோ, அவரை மறுதலித்து, அவரைத் தன்னுடைய ஆலயத்திலிருந்து வெளியே அனுப்பி, தானே ராஜா என்றும், தானே கர்த்தர் என்றும் தன்னுடைய வார்த்தையினை சபைகளுக்குள் நிலைவரப்படுத்திக் கொள்ளும் கிரியைகள் சம்பவிக்கும். நிகழக்கூடிய இவைகளை அறிவிப்பதுதான் கடைசி எக்காளமாகும்.
கிறிஸ்துவுக்குள் அருமையானவர்களே, முத்திரிக்கப்பட்ட அவரது ஜனங்கள் சிதறிக்கிடக்கின்றார்கள். சிதறிக்கிடக்கின்ற அவருடைய மந்தையின் ஆடுகளை, ஏசாயா 27: 12, 13 -ல் கூறப்பட்டபடி, பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் கர்த்தர் கொண்டுசெல்வார்.
ஏசா. 27: 12, 13-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"அக்காலத்திலே, கர்த்தர் ஆற்றங்கரையின் விளைவுதொடங்கி எகிப்தின் நதிமட்டும் போரடிப்பார்; இஸ்ரவேல் புத்திரரே, நீங்கள் ஒவ்வொருவராய்ச் சேர்க்கப்படுவீர்கள்.
அக்காலத்திலே பெரிய எக்காளம் ஊதப்படும்; அப்பொழுது, அசீரியா தேசத்திலே சிதறடிக்கப்பட்டவர்களும், எகிப்துதேசத்திலே துரத்திவிடப்பட்டவர்களும் வந்து, எருசலேமிலுள்ள பரிசுத்த பர்வதத்திலே கர்த்தரைப் பணிந்துகொள்ளுவார்கள்."
கிறிஸ்துவுக்குள் அருமையானவர்களே, நாம் ஜீவிக்கின்ற காலம் கடைசி ஏற்பாட்டின் காலம். நாம் சீயோன் மலையினிடத்திற்கு அழைக்கப்பட்டிருக்கின்றோம். ஏனெனில், சீயோனின் வாசஸ்தலத்தினில்தான் கர்த்தர் வாசம் செய்ய பிரியமுள்ளவராக இருக்கின்றார். நாம் சீயோன்களாக மாற வேண்டும். சீயோனாக இருப்பவர்களிடம் கிறிஸ்து உதிப்பார். சீயோன் பர்வதம் தவிர்த்து மற்றப் பர்வதங்கள் கிறிஸ்துவிற்கு உரியதல்ல. ஏனெனில் மற்ற பர்வதங்கள் பிசாசின் ஆளுகைக்குள் சென்றுவிடும். பாழாக்குகின்றவன் பரிசுத்தருக்காகத் தெரிந்தெடுக்கப்பட்ட ஸ்தலத்திற்குள் நுழைந்துவிடுவான்.
ஆனால், இவைகளை உணர இயலாத நிலையில் கிறிஸ்தவர்கள் இருப்பார்கள். நாம் இயேசுகிறிஸ்து மாமிசத்தில் வெளிப்பட்ட நாட்களில் இருந்திருந்தோமேயானால், யூதர்களோடு சேர்ந்து, இயேசுவை சிலுவையில் அறையும், சிலுவையில் அறையும் என்று கூறிய கூட்டத்தோடு இருந்திருப்போமா? அல்லது, இயேசுவிற்காக மரிக்கவும் துணிந்த அப்போஸ்தலர்களோடு இருந்திருப்போமா? சற்று சிந்தியுங்கள். கடைசி ஏற்பாட்டின் காலத்திலும் ஜீவனை அறியாதவர்களாய் வார்த்தையினைச் சிலுவையில் அறையக்கூடிய ஒரு நிலையே காணப்படும்.
முழுவதுமாக சபையினிடத்திலும் ஸ்தாபனத்தினிடத்திலும் இருக்கக்கூடிய வைராக்கியம் கர்த்தரிடத்தில் இல்லாதிருக்கக்கூடிய ஒரு நிலையே கிறிஸ்தவர்களுக்குள் காணப்படும். கர்த்தர் எவைகளைக் கட்டளையிடுகின்றாரோ, அதைப்பற்றி அறியாது நாங்கள் ஒரு பிரிவு சபையினைச் சார்ந்தவர்கள், எங்களுடைய சபை எந்த செய்தியை கொடுக்கின்றதோ, அவைகளுக்குத்தான் நாங்கள் செவிகொடுப்போம் என்பதான நிலையே காணப்படும். கர்த்தரை அறியாது சபைகள் மீது வைக்கக்கூடிய விசுவாசம் கர்த்தரை விட்டு விலகச் செய்யும். இயேசுகிறிஸ்துவினுடைய வருகை எங்கள் சபைப் போதகர்களுக்குத் தெரியாமல் இருக்காது. இயேசுகிறிஸ்துவினுடைய வருகை எங்கள் பிரதான ஆசாரியனுக்குத் தெரியாமல் வருவதில்லை என்ற சிந்தை கொண்டவர்களாகவே காணப்படுவார்கள்.
இயேசுகிறிஸ்து, பஸ்கா பண்டிகையின் நாளில் போதனை செய்து கொண்டிருந்தார். அங்கே வந்த ஜனங்கள்: இவர்தான் மேசியா என்று எல்லா அதிகாரிகளும் ஏற்றுக்கொண்டார்களா? ஆசாரியர்கள் ஏற்றுக்கொண்டார்களா? அப்படியாக அவர்களெல்லாரும் ஏற்றுக்கொண்டுவிட்டால், தாங்களும் ஏற்றுக்கொள்வோம் என்ற சிந்தையுள்ளவர்களாகவே காணப்பட்டார்கள். எங்களுடைய பிரதான ஆசாரியன் இது கடைசி கால சத்தம் என்று அறிக்கையிடவேண்டும்; எங்கள் போதகர்கள் அறிக்கையிட வேண்டும், இது கடைசி கால சத்தம் என்று எங்களை வழி நடத்துகின்ற சபை போதகர்கள் ஒத்துக்கொள்ள வேண்டும் என்ற சிந்தையுள்ளவர்களாகவே சபை விசுவாசிகளும் காணப்படுவார்கள். மிருகத்தின் முத்திரையினைத் தரித்த எவனும், கடைசிக்கால எக்காளத்தை ஏற்றுக்கொள்ளமாட்டான்.
மிருகத்தின் முத்திரை உடைக்கப்படாவிட்டால், கடைசி கால கர்த்தரின் சத்தத்தை உணரமுடியாது. கடைசி எக்காளம் ஊதப்படும்போது, மலையினிடத்தில் வார்த்தைக்குரியவர்கள் ஒன்று கூடுவார்கள். பரிசுத்த ஆவியானவர் இறங்கியிருக்கின்ற சீயோன் மலையினிடத்தில் அவர்கள் ஒன்று கூடுவார்கள்.
நான் சீயோன் மலையினில் இறங்குவேன் என்று கர்த்தர் சாட்சியிட்டுள்ளார். ஆனால் லோத்தின் கிரியைகளுக்கு ஒத்த கிரியை செய்பவர்கள், இந்த மலைதான் எங்களுக்கு சமீபமாய் இருக்கின்றது என்ற சிந்தையோடு அருகாமையில் இருக்கின்ற சபையோடு ஐக்கியம் வைப்பவர்களாகக் காணப்படுவார்கள். கடைசி ஏற்பாட்டின் காலத்தில் வார்த்தையானவர் வந்து இறங்குகின்ற மலை சீயோன் மலை. சீயோன் பர்வதம், அது கர்த்தரின் பர்வதம். அந்த மலையினிடத்திற்கு நாம் ஓடிப்போகின்றவர்களாகக் காணப்படுவோமேயானால், நமது கிரியை கர்த்தருக்கேற்ற கிரியையாகக் காணப்படும்.
பிதாவின் சித்தம் எதுவோ, அதையே நாம் நிறைவேற்ற வேண்டும். இந்த நாளின் கர்த்தரின் சித்தம் எது என்பது சீயோன் மலையில் சாட்சியிடப்படும். அதின்படியே நாம் செயல்பட வேண்டும். இயேசுகிறிஸ்து தம்முடைய சீஷர்களுக்கு: பரமண்டலத்தில் உம்முடைய சித்தம் நிறைவேறுவதுபோல, இந்தப் பூமியிலும் உம்முடைய சித்தம் நிறைவேற வேண்டும் என்று கற்றுக்கொடுத்தார்.
அறிவிக்கப்படும் வார்த்தைக்கு எதிராகச் செயல்படும் சபைகளை கடைசி எக்காளம் அடையாளம் காட்டும். பாபிலோன் குமாரத்தியே, பாழாய்ப் போகின்றவளே, உன் பிள்ளைகளைக் கல்லின்மேல் மோதியடிக்கின்றவன் பாக்கியவான் என்று சங்கீதக்காரன் சாட்சியிட்டதுபோல, சீயோன் பர்வதத்திலிருந்து எழும்புபவர்கள் பாபிலோன் குமாரத்திக்கு எதிராக யுத்தம் செய்வார்கள். இது மாமிசத்தில் நடைபெறப்போகும் யுத்தம் அல்ல. அது வார்த்தையைக் கொண்டு செய்யக்கூடிய யுத்தம். அப்போது சீயோனிலிருந்து எழும்பக்கூடிய சத்தம்: என் ஜனமே, நீ அவளுடைய பிடியிலிருந்து வெளியே வா; அவளுக்கு வரப்போகின்ற வாதையில் நீ அகப்படாதே. நீ மிருகத்தின் முத்திரையிலிருந்து உன்னை விடுவித்துக்கொள். இப்படியாக சாட்சியிடக்கூடிய சாட்சி கடைசி ஏற்பாட்டின் சாட்சியாக சாட்சியிடப்படும்.
மாமிசத்தில் வெளிப்பட்ட கர்த்தராகிய இயேசுகிறிஸ்துவை அன்றைய யூத அதிகாரிகள் ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை; அன்றைய பிரதான ஆசாரியர்கள் ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. ஏரோது, இயேசுகிறிஸ்துவைக் கொலை செய்வதற்கு வகைதேடினான். இயேசுகிறிஸ்து: இன்றும் நாளையும் நாளை மறுநாளும் நான் கிரியைகளைச் செய்ய வேண்டும். எருசலேமிற்குப் புறம்பே எந்தத் தீர்க்கதரிசியும் கொலைசெய்யப்படுவதில்லை என்று அந்த நரிக்குச் சொல்லுங்கள் என்றார். அந்த நரியிடம் அவர் சரீரம் ஒப்புக்கொடுக்கப்படும் வரையிலும் அதனால் அவருக்கு எதிராக எந்த ஒரு கிரியையும் செய்ய இயலாது. பிலாத்து இயேசுகிறிஸ்துவை ஏரோதுவினிடத்தில் அனுப்புகின்றான். ஏரோது இயேசுகிறிஸ்துவைப் பார்த்து, நீர் அநேக அற்புதங்கள் செய்தீரே அவைகளை என்னிடத்தில் இப்போது செய்து காண்பியும் என்றான். ஆயினும் அவரிடம் மரணத்திற்கு ஏதுவான குற்றம் கண்டுபிடிக்க இயலாததால் மீண்டும் பிலாத்தினிடமே அனுப்புகின்றான். பிலாத்து இயேசுகிறிஸ்துவை சிலுவையில் அறைய ஒப்புக்கொடுத்தான். அவருடைய சொந்த ஜனமாகிய யூதர்களின் கூக்குரலாலேயே அப்படி ஒரு கட்டளை அவனால் கொடுக்கப்பட்டது.
அதுபோலவே கடைசி ஏற்பாட்டிலும் சாட்சியிடப்படும் வார்த்தையினை ஏற்றுக்கொள்ளாது மறுதலித்து எதிர்வினை ஆற்றுபவர்களாகவே கிறிஸ்தவர்களும் இருப்பார்கள். யூதர்கள் இயேசுவை கொலை செய்ததுபோல கிறிஸ்தவர்களின் கிரியைகளும் வார்த்தைக்கு எதிராக செயல்படும்.
2.இரண்டாவதாக, மோசேயினால் பரிசுத்தமாக்கப்படுதல்.
எலியா என்ற நாமம் அறிவிக்கப்பட்டபின், எலியா இந்தப் பூமிக்கு மூன்று முறை அனுப்பப்படுவார் என்று தீர்க்கதரிசனமாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.
முதல் முறை, அவர் எலியாவாக வந்தார்.
இரண்டாவது முறை, யோவான்ஸ்நானனாக வந்தார்.
மூன்றாவது முறை, எலியாவாக இந்தப் பூமிக்கு வருவார். ஆனால் இம்முறை அவரின் நாமம் சாட்சியிடப்படுவதில்லை.
கிறிஸ்துவுக்குள் அருமையானவர்களே, மோசே மேய்ப்பனாக அபிஷேகம் செய்யப்பட்ட தேவ ஊழியன். மோசே என்ற நாமம் அறிவிக்கப்பட்டபின், மோசே இரண்டு முறை இந்தப் பூமிக்கு அனுப்பப்படுவார் என்று வேதம் சாட்சியிடுகின்றது.
முதலாவது முறை, மாமிச பிறப்பாகிய இஸ்ரவேல் ஜனங்களை வழிநடத்த வந்தார்.
இரண்டாவது முறை, வாக்குத்தத்தத்தினால் பிள்ளைகளாய் மாறிய கிறிஸ்தவர்களையும், பின்பறிப்பிற்காய் காத்திருக்கும் இஸ்ரவேல் ஜனங்களையும் வழிநடத்துவதற்காக வருவார். சாட்சியாய் இவைகளை அறிவிக்கும் இரண்டு ஒலிவ மரங்களும் புறஜாதியிலிருந்து எழும்பும்.
மாமிசத்திற்குரியவர்கள் மாமிசத்திற்குரிய காரியங்களைச் சிந்திப்பார்கள். ஆவிக்குரியவர்களோ ஆவிக்குரிய காரியங்களைச் சிந்திப்பார்கள். நாம் ஆவிக்குரிய சிந்தை பெற கர்த்தர் நமக்கு அனுக்கிரகம் செய்வாராக. கடைசி எக்காளத்தினை ஊதப்போகின்றவர்கள் மோசேயும் எலியாவும் என்று வார்த்தை சாட்சியிடுகின்றது. எலியாவைக் குறித்து, மல். 4: 5-ல் வாசிக்கின்றோம், பிதாக்களுடைய இருதயத்தினைப் பிள்ளைகளிடத்திற்குத் திருப்புவான் என்று. அந்தக் கிரியை செய்ய யோவான்ஸ்நானனுக்குள் அனுப்பப்பட்டான். பின்னர், பிள்ளைகளுடைய இருதயத்தினைப் பிதாக்களுக்கு நேராகத் திருப்புகின்றவனாக அனுப்பப்படுவான் என்றே கூறப்பட்டுள்ளது. யார் பிள்ளைகள்? யோவா. 1: 12-ல் வாசிக்கின்றோம், அவருடைய நாமத்தின்மேல் விசுவாசமுள்ளவர்களாய் அவரை ஏற்றுக்கொண்டவர்கள் அவரது பிள்ளைகள் என்று. அவரை விசுவாசத்தினால் ஏற்றுக்கொண்டவர்கள் கிறிஸ்தவர்கள். பிள்ளைகளாக மாற்றப்பட்டுள்ள கிறிஸ்தவர்களின் இருதயத்தினை முற்பிதாக்களாகிய ஆபிரகாம், ஈசாக்கு, யாக்கோபு என்பவர்களுடைய இருதயத்திற்கு நேராகத் திருப்புவதற்காகவே மற்றுமொரு முறை வருவார். ஆபிரகாம் விசுவாசித்தான், அது அவனுக்கு நீதியாக எண்ணப்பட்டது என்று சாட்சியிடப்பட்டுள்ளதுபோல கிறிஸ்தவர்களையும் அத்தகைய விசுவாசத்திற்கு நேராக திருப்புவதற்காக அனுப்பப்படுவான்.
கிறிஸ்துவுக்குள் அருமையானவர்களே, நாம் கடைசி ஏற்பாட்டின் நாட்களுக்குள் பிரவேசித்துக் கொண்டிருக்கின்றோம். இப்போது பிள்ளைகளாக மாறியுள்ள நம்முடைய இருதயம், நம்முடைய முற்பிதாக்களாகிய ஆபிரகாம், ஈசாக்கு, யாக்கோபு என்பவர்களின் இருதயம் போன்று மாறவேண்டும். பிள்ளைகளாகிய நம்முடைய இருதயம், நம்முடைய முற்பிதாக்களைப்போல் மாறாவிட்டால், பிதாக்களுக்கு வாக்களித்த தேசத்தினுள் நாம் செல்ல முடியாது. பிதாக்களுக்குக் கொடுத்திருக்கின்ற சுதந்தரத்தினை நாம் பெற்றுக்கொள்ள இயலாது.
மத். 17: 10-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"அப்பொழுது, அவருடைய சீஷர்கள் அவரை நோக்கி: அப்படியானால் எலியா முந்தி வரவேண்டும் என்று வேதபாரகர் சொல்லுகிறார்களே, அதெப்படி யென்று கேட்டார்கள்."
எலியா முந்தி வருகின்றவன்; மோசே பிந்தி வருகின்றவன். எலியா முந்தி வந்தவன்; மோசே பிந்தி வருகின்றவன்.
1 இரா. 18: 40-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"அப்பொழுது எலியா அவர்களை நோக்கி: நீங்கள் பாகாலின் தீர்க்கதரிசிகளில் ஒருவனும் தப்பிப்போகாதபடிக்கு அவர்களைப் பிடியுங்கள் என்றான்; அவர்களைப் பிடித்தபோது, எலியா அவர்களைக் கீழே கீசோன் ஆற்றங்கரையிலே கொண்டுபோய், அங்கே அவர்களை வெட்டிப்போட்டான்."
பாகாலின் தீர்க்கதரிசிகளை அடையாளம் காட்டுபவன் எலியா. அவன் கள்ளத்தீர்க்கதரிசிகளுக்கு எதிராக எழும்பி கடைசி காலத்து வார்த்தைக்குச் சாட்சியிடுவான்.
யார் கள்ளத்தீர்க்கதரிசிகள்? அவர்கள் வலுசர்ப்பத்தின் ஆவியினைக் கொண்ட மேய்ப்பர்கள் என்று வேதம் சாட்சி கொடுக்கின்றது. ஒவ்வொரு காலத்திலும் கர்த்தரால் கட்டளையிடப்பட்ட சபை ஒன்றே. ஆனால் இன்று அநேக சபை பிரிவுகள்.
அப்போஸ்தலர் காலத்தில் எழும்பிய சபைக்கு கிறிஸ்துவே தலை. சீஷர்களை சிநேகிதர்கள் என்றே கர்த்தர் கூறினார். பிதாவினிடத்தில் தான் கேள்விப்பட்ட எல்லாவற்றையும் தம்முடைய சீஷர்களுக்கு அவர் அறிவித்தார் (யோவா. 15: 15). சீஷர்கள் அவற்றை சுவிசேஷமாய் ஜனங்களுக்குள் அறிவித்தார்கள். அதுபோல கர்த்தரால் அனுப்பப்படப்போகும் எலியாவின் ஆவி கொண்டவனும் ஜனங்களுக்குள் அறிவிப்பான்.
1 இரா. 18: 46-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"கர்த்தருடைய கை எலியாவின்மேல் இருந்ததினால், அவன் தன் அரையைக் கட்டிக்கொண்டு, யெஸ்ரயேலுக்கு வருமட்டாக ஆகாபுக்குமுன் ஓடினான்."
கர்த்தருடைய கரம் எலியாமீது அமர்ந்திருந்தது.
1 இரா. 21: 20-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"அப்பொழுது ஆகாப் எலியாவை நோக்கி: என் பகைஞனே, என்னைக் கண்டுபிடித்தாயா என்றான். அதற்கு அவன்: கண்டுபிடித்தேன்; கர்த்தரின் பார்வைக்குப் பொல்லாப்பானதைச் செய்ய நீ உன்னை விற்றுப்போட்டாய்."
கர்த்தரின் பார்வைக்குப் பொல்லாப்பானவைகளைச் செய்பவர்களை எச்சரித்தவனாக அன்று சத்தமிட்டான் எலியா. மோசேயினைக் குறித்தோ, தன் வீட்டாரெங்கிலும் உண்மை உள்ளவனாய் இருந்தான் என்று வேதம் கூறுகின்றது.
கிறிஸ்துவுக்குள் அருமையானவர்களே, கடைசி ஏற்பாட்டில் அனுப்பப்படப்போகும் மோசேயும் எலியாவும் கர்த்தரால் அபிஷேகம் பண்ணப்பட்டவர்கள். அப்படியாக அபிஷேகம் பண்ணப்பட்ட அந்த தூதர்கள் மாமிச சரீரங்களுக்குள் அனுப்பப்பட்டு வார்த்தைக்குச் சாட்சியிடுவார்கள்.
சக. 4: 14-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"அப்பொழுது அவர்: இவைகள் இரண்டும் சர்வலோகத்துக்கும் ஆண்டவராயிருக்கிறவரின் சமுகத்தில் நிற்கிற அபிஷேகம் பெற்றவர்கள் என்றார்."
இந்த இரு தூதர்களும் ஆவியின் சரீரம் கொண்டவர்களாய் பிதாவின் சமூகத்தில் நிற்கின்ற அபிஷேகம் பெற்றவர்கள் ஆகும். இவர்கள் முன் குறிக்கப்பட்ட மாமிச சரீரங்களுக்குள் அனுப்பப்பட்டு சாட்சியிடுவார்கள். நாம் பிதாவினால் அனுப்பப்படப்போகும் ஆவியின் சரீரம் கொண்டவர்கள் சாட்சிடும் வார்த்தையோடு இணைக்கப்படுவதே பிதாவின் சித்தமாய் காணப்படும். வார்த்தையை அறிவிக்க தெரிந்தெடுக்கப்பட்ட அந்த மாமிச சரீரங்கள் வெறும் சத்தமாகவே சாட்சியிடப்படும்.
ஆவியின் சரீரங்கள் வார்த்தையை சாட்சியிடும். வார்த்தையை ஏற்றுக்கொள்பவர்கள் ஆவியின் சரீரத்தில் சுதந்திரவாளியாய் அங்கீகரிக்கப்படுவார்கள். ஆவியின் சிந்தைக்கு வார்த்தை அங்கீகாரம் கொடுக்கின்றது.
எலியா அந்த வார்த்தைக்குச் சாட்சி. மோசே அந்த வார்த்தையைக் கொண்டு பரிசுத்தம் செய்யக்கூடிய மேய்ப்பன்.
ஆவியின் சிந்தையோ ஜீவனும் சமாதானமுமாம் என்று வேதம் கூறுகின்றது (ரோம. 8: 6). கிறிஸ்துவுக்குள் அருமையானவர்களே, ஒருவன் கிறிஸ்துவின் ஆவியினை உடையவனாக இருந்தால், அவன் கிறிஸ்துவை உடையவன். ஒருவன் கிறிஸ்துவின் ஆவியினைப் பெறாவிட்டால் அவன் கிறிஸ்துவை உடையவன் அல்ல. கிறிஸ்து அனுப்பப்பட்ட வார்த்தை. அந்த வார்த்தை நமக்குள் ஜீவனைக் கொடுக்க அனுப்பப்பட்ட வார்த்தை.
கிறிஸ்துவுக்குள் அருமையானவர்களே, கடைசி ஏற்பாட்டின் காலத்தில் மோசேயின் மூலம் பரிசுத்தமாக்கப்பட வேண்டும். மோசேக்கு எதிராக தாத்தான், அபிராம், கோராகு என்பவர்களின் கூட்டம் எழும்பியதுபோல, கடைசி ஏற்பாட்டிலும் மோசே கொடுக்கக்கூடிய பரிசுத்தத்திற்கு எதிராக எழும்புவார்கள்.
மோசேயும் எலியாவும் கர்த்தரால் அபிஷேகம் பண்ணப்பட்டவர்கள். இவர்கள் மூலம் கொடுக்கப்படும் சுவிசேஷத்தினை விசுவாசிப்பவர்களும் சீயோன் மலையின் அண்டையில் ஒன்று கூட்டப்படுவார்கள்.
சங். 82: 6-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"நீங்கள் தேவர்கள் என்றும், நீங்களெல்லாரும் உன்னதமானவரின் மக்கள் என்றும் நான் சொல்லியிருந்தேன்."
யோவா. 10: 35 -ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"தேவவசனத்தைப் பெற்றுக்கொண்டவர்களைத் தேவர்கள் என்று அவர் சொல்லியிருக்க, வேதவாக்கியமும் தவறாததாயிருக்க,"
"தேவவசனத்தைப் பெற்றுக்கொண்டவர்கள் தேவர்கள்". தேவ வசனம் அந்த நாளுக்கென்று அறிவிக்கப்படும் சுவிசேஷமாய் சாட்சியிடப்படுகின்றது. அதனை ஏற்றுக்கொண்ட விசுவாசிகள் தேவர்கள் என்று வேதம் சாட்சியிடுகின்றது.
1 கொரி. 15: 51, 52-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"இதோ, ஒரு இரகசியத்தை உங்களுக்கு அறிவிக்கிறேன்; நாமெல்லாரும் நித்திரையடைவதில்லை; ஆகிலும் கடைசி எக்காளம் தொனிக்கும்போது, ஒரு நிமிஷத்திலே, ஒரு இமைப்பொழுதிலே, நாமெல்லாரும் மறுரூபமாக்கப்படுவோம்.
எக்காளம் தொனிக்கும், அப்பொழுது மரித்தோர் அழிவில்லாதவர்களாய் எழுந்திருப்பார்கள்; நாமும் மறுரூபமாக்கப்படுவோம்."
ஒரு நிமிடத்தில் மறுரூபமாக்கப்பட்டு எடுத்துக்கொள்ளப்படுவோம் என்று சாட்சியிடப்பட்டுள்ளது. சீனாய் மலையினிடத்தில் இறங்கி வந்த தேவன், சீயோன் மலையின் அண்டையில் எழுந்தருளுவார். பரிசுத்த ஆவியினைப் பெற்றிருக்கின்ற ஒவ்வொருவரும் சீயோன்கள். இந்த சீயோன்கள் ஒன்றுகூடும் பர்வதமே சீயோன் பர்வதமாகும்.
முதலாவது, மலையினிடத்தில் ஒன்றுகூட்டப்பட வேண்டும். அந்த மலை சீயோன் மலையாகும்.
இரண்டாவதாக, மோசேயினால் பரிசுத்தமாக்கப்பட வேண்டும். மோசே பெற்ற ஞானத்தினைப்போல தேவத்துவத்தினையும் கர்த்தத்துவத்தினையும் அறிந்தவர்களாகும்போது பரிசுத்தமாக்கப்படுவார்கள்.
மூன்றாவதாக, ஸ்திரீயினிடத்தில் சேராதிருக்க வேண்டும்:-
ஸ்திரீயினிடத்தில் சேராதிருங்கள் என்று கட்டளையிடப்பட்டுள்ளது. அந்த ஸ்திரீ பாபிலோனும் பாபிலோனுடைய குமாரத்திகளும் ஆகும். பாபிலோனையும் பாபிலோனுடைய குமாரத்திகளையும் சார்ந்தவர்கள், மிருகத்தின் முத்திரையினைத் தரித்தவர்களாகக் காணப்படுவார்கள். அந்த முத்திரையினைப் பெற்றவர்கள் பரலோக சுதந்தரத்தினைப் பெற இயலாது.
கிறிஸ்துவுக்குள் அருமையானவர்களே, முழுக்க முழுக்க உலக ஆதாயத்திற்காகவும் மாமிச நன்மைகளுக்காகவும் சபைகள் ஓடக்கூடிய வேளையில், அதனோடு சேராதிருக்க இந்தக் கட்டளை பிறப்பிக்கப்பட்டுள்ளது. கிறிஸ்துவின் ஆவியினைப் பெற்ற கிறிஸ்தவர்களாகிய நாம் அவளுடைய வாதையில் அகப்படாதபடிக்கு, அவளைவிட்டு வெளியேறி வரும்படியாய் பிதாவினிடத்திலிருந்து அனுப்பப்படும் அந்த வார்த்தை சத்தமாய் இந்தப் பூமியில் தொனிக்கும். உலகம் பொல்லாங்கனிடம் ஒப்புக்கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. இயேசுகிறிஸ்துவை இந்த உலக மகிமையைக் கொண்டே பிசாசு சோதித்தான். இங்கே கூறப்பட்டுள்ள இந்த ஸ்திரீ உலக காரியங்களுக்காகவே ஆத்துமாக்களைத் தன்னகத்தே சேர்க்கின்றவளாகக் காணப்படுகின்றாள். எனவே, அவளிடத்தில் சேராதிருக்கும்படி வார்த்தை சாட்சியிடுகின்றது.
வெளி. 18: 4-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"பின்பு, வேறொரு சத்தம் வானத்திலிருந்து உண்டாகக் கேட்டேன். அது: என் ஜனங்களே, நீங்கள் அவளுடைய பாவங்களுக்கு உடன்படாமலும், அவளுக்கு நேரிடும் வாதைகளில் அகப்படாமலும் இருக்கும்படிக்கு அவளைவிட்டு வெளியே வாருங்கள்."
மத். 24: 31-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"வலுவாய்த் தொனிக்கும் எக்காள சத்தத்தோடே அவர் தமது தூதர்களை அனுப்புவார்; அவர்கள் அவரால் தெரிந்துகொள்ளப்பட்டவர்களை வானத்தின் ஒரு முனை முதற்கொண்டு மறுமுனைமட்டும் நாலு திசைகளிலுமிருந்து கூட்டிச் சேர்ப்பார்கள்."
எபி. 12: 22 - 24-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"நீங்களோ சீயோன் மலையினிடத்திற்கும், ஜீவனுள்ள தேவனுடைய நகரமாகிய பரம எருசலேமினிடத்திற்கும், ஆயிரம் பதினாயிரமான தேவதூதர்களினிடத்திற்கும்,
பரலோகத்தில் பேரெழுதியிருக்கிற முதற்பேறானவர்களில் சர்வசங்கமாகிய சபையினிடத்திற்கும், யாவருக்கும் நியாயாதிபதியாகிய தேவனிடத்திற்கும், பூரணராக்கப்பட்ட நீதிமான்களுடைய ஆவிகளினிடத்திற்கும்,
புது உடன்படிக்கையின் மத்தியஸ்தராகிய இயேசுவினிடத்திற்கும், ஆபேலினுடைய இரத்தம் பேசினதைப்பார்க்கிலும் நன்மையானவைகளைப் பேசுகிற இரத்தமாகிய தெளிக்கப்படும் இரத்தத்தினிடத்திற்கும் வந்து சேர்ந்தீர்கள்."
தூதர்கள் தெரிந்துகொள்ளப்பட்டவர்களைச் சேர்ப்பார்கள். அவர் தம்முடைய ஊழியக்காரர்களை அக்கினி ஜூவாலைகளாக மாற்றி, வார்த்தையின் அண்டையில் இணைக்கின்றார். அந்த வார்த்தை அவரது ஊழியர்கள் மூலம் கொண்டு செல்லப்பட வேண்டும். விசுவாசிகள் சீயோன்களாக மாறுகின்றார்கள். அந்த சீயோன்கள் கர்த்தரது பர்வதமாகிய சீயோன் பர்வதத்தில் ஒன்று கூட்டப்படுகின்றார்கள். கிறிஸ்துவுக்குள் அருமையானவர்களே, வார்த்தையினை, பரிசுத்த ஆவியினை நாடி ஓடக்கூடியவர்கள் அந்த சீயோன் பர்வதத்தை அறிவார்கள். கடைசி எக்காளம் ஊதப்படும்போது, புறஜாதிகளுக்குக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கின்ற கிருபை முற்றிலுமாய் நிறைவடையும். அதன்பின்னர் கிறிஸ்தவர்கள் முழுக்க முழுக்க இம்மைக்குரிய காரியங்களுக்காக மாத்திரமே கர்த்தரைத் தேடுபவர்களாக இருப்பார்கள்.
இம்மைக்காக மாத்திரம் கிறிஸ்துவின்மேல் நம்பிக்கையுள்ளவர்கள், எல்லா மனுஷரைப் பார்க்கிலும் பரிதபிக்கப்பட்டவர்கள் என்று அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் சாட்சியிட்டுள்ளார் (1 கொரி. 15: 19). இந்த சாட்சி மறுக்கப்படும்போது புறஜாதிகளின் கிருபை நிறைவு பெறும்.
தன் மகன் குருடனாயிருந்தான். குருடனாயிருந்த மகனுடைய கண்கள் திறக்கப்பட்டது. ஆனால், அவனுடைய பெற்றோரால் தேவாலயத்தினை விட்டு வெளியேறி வரமுடியவில்லை. அவர்கள் தங்களுடைய ஆலயத்தின் மூலமாகப் போஷிக்கப்பட்டார்கள். எனவே மகனையே சாட்சி கொடுக்கும்படி கூறினார்கள். அவர்கள் தங்கள் ஜெப ஆலயத்திற்குப் புறம்பாக விரும்பவில்லை. அதே தன்மையில் சபைகளும் இம்மைக்குரிய காரியங்களை மாத்திரம் போதித்து, மறுமை என்ற நித்திய ஜீவனை மறக்கச் செய்யும். அப்போது கிறிஸ்தவர்களிடம் இருந்து கிருபை எடுபடும். கிருபை எடுக்கப்படும் வேளை ஒட்டுமொத்த சபைகளும் இம்மைக்காக மாத்திரமே கர்த்தரைத் தேடும். அது தன்னிடத்தில் கிரியை செய்யும் ஆவியினால் உலகத்திற்குரிய மகிமையை தனது விசுவாசிகளுக்குப் பெற்றுக்கொடுக்கும். கிறிஸ்தவர்களாகிய நாம் மறுமை என்ற நித்திய ஜீவனைப் பெற்றுக்கொள்ளவே கர்த்தத்துவத்திற்குள்ளாக அழைக்கப்பட்டிருக்கின்றோம். சீயோன் மலையினிடத்தில் சேருபவர்கள் மறுமை என்ற நித்திய ஜீவனைப் பெற்றுக்கொள்ளவே ஒன்று கூடுவார்கள். மாமிசத்திற்குரிய சபைப் பிரிவுகளை விட்டு வெளியேறுபவர்கள் நித்திய ஜீவனுக்குரிய முத்திரையான பரிசுத்த ஆவியினைப் பெற்றுக்கொள்வார்கள்.
ஆமென்! ஆமென்!! ஆமென்!!!