Words, that are spoken and mysteries that are revealed, are sent in order to know and make known the wealth which they give and inherit it.
When Jesus Christ was in flesh there was a Pharisee by name Nicodemus. This Pharisee was a teacher to the Jews. He said about Jesus Christ, “You are a teacher come from God; for no one can do these signs that you do, unless he is sent from God”. How was the mind of that Jewish teacher when Jesus Christ said, “Except a man be born again he cannot see the Kingdom of God” (John 3:1 -10). He thought, “I am old. Can I enter the second time into my mother's womb and be born?” His idea was out and out a fleshy thing. Likewise, the minds of all the Israelites were of a fleshy thing. We read in the Bible that he was a Pharisee.
A Pharisee is one who believes in the angels and one who believes in the next world, namely, eternal life. If the Pharisee who believed in the angels and in the next world, namely, eternal life had this mind of the flesh, one need not say about Sadducees. A Sadducee is one who says that these two things are not existing. They were thinking that only the time they were living in this world was the time of blessing.
Today, some churches witness that the Reign of Millennium is already over and some churches witness that the Reign of Millennium is now going on. Some churches confess that there is no Reign of Millennium. But there is a Word which the Holy Spirit commands and sends to us. What the Holy Spirit commands to fulfill his will and what the Holy Spirit commands to do with his spirit, there is a small throng to fulfill them and there is a big multitude of people who do not accept it.
That day that Pharisee thought of what Jesus said according to the flesh. Hence, he thought, “I am born already. How can I enter the second time into my mother's womb and be born?” The same situation of the Israelites of that day is seen today among the Christians.
When Jesus Christ was revealed in flesh, He commanded the promises to them who are ordained for life. The promises He spoke are mentioned in the Bible. They are the Words of Eternal Life. They are not given for the sake of flesh or for taking care of the flesh. To take care of the flesh, there are many moral books.
The Bible is not a moral book given to take care of the flesh. It is a book of witness which proclaims the way commanded to take one into Eternal Life. The heathens who enter by the door, namely, Jesus Christ, will receive the innerman, called the soul. Those people who do not enter through the door, namely, Jesus Christ do not have the grace ordained for Life.
The Lord has proclaimed way for the Christians who have souls to inherit the Eternal Life. When the children, who have the faith in the name of the Lord namely, Jesus Christ, go on the way commanded for Life, they will inherit the heirship of heaven. There is a way for death. That is the way for the sheol. It is the Son who takes us on the way for Life. That is the Word sent for that day.
The name Jesus Christ is the name commanded to God the Father, for the sake of the Gentiles. Without the flesh of the body of the Son, we the Gentiles have no Life. The name, the Lord Jesus Christ is the name commanded to the Gentiles to receive the souls. These have been already revealed and proclaimed. The time we are now living is the time when these works will be fulfilled. Jesus Christ was revealed in flesh and was glorified. After He was glorified, He showed himself to His disciples for 40 days (Acts 1:3). Later, when they were beholding Him, He was taken up in front of them.
In Acts 1:9 it is said like this:
“And when he had spoken these things, while they beheld, he was taken up; and a cloud received him out of their sight.”
A cloud received him out of their sight.
In Acts 1:11 it is said like this:
“Which also said, Ye men of Galilee, why stand ye gazing up into heaven? this same Jesus, which is taken up from you into heaven, shall so come in like manner as ye have seen him go into heaven.”
Here, one thing is mentioned. That is, “Which also said, Ye men of Galilee, why stand ye gazing up into heaven? this same Jesus, which is taken up from you into heaven, shall so come in like manner as ye have seen him go into heaven”
Who are these men of Galilee?
What is meant by Galilee?
In Luke 3:1 it is said like this:
“Now in the fifteenth year of the reign of Tiberius Caesar, Pontius Pilate being governor of Judaea, and Herod being tetrarch of Galilee, and his brother Philip tetrarch of Ituraea and of the region of Trachonitis, and Lysanias the tetrarch of Abilene,”
During the reign of Tiberius Caesar, the country of Judaea was under his control. Pontius Pilate was the governor of it. Herod was the tetrarch of Galilee. Tiberius Caesar was the emperor. Judaea and Galilee were the area within his reign. Judaea is the country of the Jews. Jerusalem was in the country of Judaea. Galilee was with Herod, the Tetrarch. Nazareth was also in this Galilee.
In Mark 1:9 it is said like this:
“And it came to pass in those days, that Jesus came from Nazareth of Galilee, and was baptized of John in Jordan.”
Nazareth was in Galilee. When it was said about Christ, some said, “Shall Christ come out of Galilee”. The Bible says, “As Christ came out of Nazareth, he was called a Nazarene”.
In Mathew 2:23 it is said like this:
“And he came and dwelt in a city called Nazareth: that it might be fulfilled which was spoken by the prophets, He shall be called a Nazarene.”
The Bible says that Messiah was a Nazarene. This Nazarene came from the country of Galilee; Because Nazareth was in Galilee. When someone said, “I have found the Messias. He is Jesus of Nazareth in Galilee”. Nathanael said to him, No good thing can come out of Nazareth. It was said that Messias would come from Bethlehem of Judaea.
In Micah 5:2 it is said like this:
“But thou, Bethlehem Ephratah, though thou be little among the thousands of Judah, yet out of thee shall he come forth unto me that is to be ruler in Israel; whose goings forth have been from of old, from everlasting.”
Hence, it was the mind of the Jews that Christ would come from Bethlehem. He came out of Nazareth. We see that it is said, “No good thing came out of Galilee.”
In John 7:41, 42 it is said like this:
“Others said, This is the Christ. But some said, Shall Christ come out of Galilee?
Hath not the scripture said, That Christ cometh of the seed of David, and out of the town of Bethlehem, where David was?”
Prophecies said that He would come from Bethlehem. But, He was called a Nazarene and he came out of Nazareth. No good thing can come out of Nazareth (John 1:46). This was the mind that was there on that day. The Jews of those days were of the mind that Galilee was not a country chosen for the birth of the Lord and it was not a foretold country for the birth of Christ. They had a belief that Bethlehem of Judaea was the chosen place. When Jesus Christ was taken up, the word that was spoken was, “Ye men of Galilee, as you are gazing up into heaven, Jesus Christ shall come again”.
In Isaiah 9:1 it is said like this:
“Nevertheless the dimness shall not be such as was in her vexation, when at the first he lightly afflicted the land of Zebulun and the land of Naphtali, and afterward did more grievously afflict her by the way of the sea, beyond Jordan, in Galilee of the nations.”
Galilee was a country of the Gentiles. Nazareth was in this Galilee. The synagogue was in Nazareth (Luke 4:16). The Jews were also there.
In Mathew 4:18 it is said like this:
“And Jesus, walking by the sea of Galilee, saw two brethren, Simon called Peter, and Andrew his brother, casting a net into the sea: for they were fishers.”
In John 12:21 it is said like this:
“The same came therefore to Philip, which was of Bethsaida of Galilee, and desired him, saying, Sir, we would see Jesus.”
In John 21:2 it is said like this:
“There were together Simon Peter, and Thomas called Didymus, and Nathanael of Cana in Galilee, and the sons of Zebedee, and two other of his disciples.”
The Bible says that Peter, Andrew ,Nathanael and Philip lived in Galilee.
In Mark 1:39 it is said like this:
“And it came to pass in those days, that Jesus came from Nazareth of Galilee, and was baptized of John in Jordan.”
And Jesus preached in the synagogues of the Jews in Galilee and cast out devils and performed miracles.
In Mathew 4:15 it is said like this:
“The land of Zabulon, and the land of Nephthalim, by the way of the sea, beyond Jordan, Galilee of the Gentiles;”
We see here it is said, “Galilee of the Gentiles”. The Lord selected four disciples from among the Jews in Galilee and named them apostles. He preached the Word in the synagogues in the land of Galilee. Only those men of Galilee were with Jesus Christ when He resurrected and was taken up. When they looked up, the Word spoken to them by the angels was, “This same Jesus who is taken up from you into heaven shall so come again in like manner”.
Galilee was a land where the Gentiles and the Jews lived together.
The Bible says that the place where both the peoples lived together was Galilee.
The Jews lived there and the Gentiles also lived there. In the Bible it is said that the people who were in Galilee of the Gentiles saw great light (Matt 4:14, 15). Jesus Christ was taken to Pilate for judgement. When Pilate said that he did not find any offence in Jesus Christ, all the Jews who were there shouted and said, “He has been giving a wrong teaching from Galilee to here”. Pilate asked, “Is he a Galilean?, and sent him to Herod. Galilee was within the rule of Herod. Herod did not find any offence in him either, and afflicted him and sent him back. As Jesus Christ did not do any miracle before him, he afflicted Jesus and sent him back.
Galilee is a place where both the two nations lived together. The one who had received the promise was also there. The multitudes of people who were not connected to the promise, that is, the natural men, were also there.
Jesus Christ resurrected and showed Himself at first to Mary Magdalene. When He showed Himself to her He said, “Tell my brothren to go into Galilee”.
In Matt 28:10 it is said like this:
“Then said Jesus unto them, Be not afraid: go tell my brethren that they go into Galilee, and there shall they see me.”
He said, “Go tell my brothren that they go into Galilee and there they shall see me. Before He died, He said the following words as a prophecy.
In Matt 26:32 it is said like this:
“But after I am risen again, I will go before you into Galilee.”
Galilee is a place, where two factions of people lived together. Both the Gentiles and the Israelites were there together. That was a place where people, who had souls and the natural men lived together.
Who are these men of Galilee? What type of time was it then? It should be a land that both the Jewish people and the Gentiles live there. He will come again only when there is such a state. Such a type of place is the Last Testament.
This Last Testament is a land of Galilee where both the nations live together.
When Jesus Christ was taken up after resurrection, the Gentiles did not see Him. At that time, the Galileans who were the Jews saw Him. None among them was a Gentile.
In Matt 27:55 it is said like this:
“And many women were there beholding afar off, which followed Jesus from Galilee, ministering unto him:”
We read in the Bible that the women who had come with Him from Galilee were gazing from a distance. There were apostles there in Galilee. There were mothers who served in the land of Galilee. But whether they were the mothers who served Jesus or whether they were the apostles with Jesus or whether they were other disciples, they were all the seed of Israel. They were not the Gentiles. But that land was the land of the Gentiles. After Jesus Christ resurrected, He showed Himself to them in Galilee. He got the bread from them and ate it (John 21:12, 13).
Jesus Christ said to His disciples, “You go to Galilee. There, I will show myself to you”. Galilee was a place where two kinds of people could live together. Although two kinds of people were living together, among them only one kind of people, that is, only the Jews did see Jesus Christ being taken up to heaven.
Then the Word that was spoken was that this same Jesus, who was taken up, would come again when another occasion would happen. In that case, another group of people must rise up in the later days. On that day, along with the Galileans, the Jews were there. Today, along with the people of Galileans, there are Christians and also the Jews who have forgotten the promises, who have lost their possession and who do not understand their own state, are also there. The time of the Last Testament is the time for preaching the gospel to the Israelites too. They also must see the light of the gospel. They must witness to the soul namely the grace. This gospel of the kingdom must be preached among the Israelites too. One must tell them that the salvation is going towards them. When the secret coming of Jesus Christ comes the Israelites will not be taken up. In the secret coming, the Jews will not be taken up. In the secret coming only the bride of the Lamb will be taken up.
The name of the Lamb is the name commanded for the salvation of the Gentiles. Just as the Jews were selected among the inhabitants of Galilee, in such the same way among the Christians a small flock has been chosen to receive the grace. Just as the Christians and the Jews lived together in Galilee, the same situation such as must be evolved. Then He will come down. All these have been told as prophecies. Thus a time has been commanded for the unification of these two factions of people. The time of the Last Testament is the time commanded for both the factions of the people to receive the salvation.
In Luke 24:4 – 7 it is said like this:
“And it came to pass, as they were much perplexed thereabout, behold, two men stood by them in shining garments:
And as they were afraid, and bowed down their faces to the earth, they said unto them, Why seek ye the living among the dead?
He is not here, but is risen: remember how he spake unto you when he was yet in Galilee,
Saying, The Son of man must be delivered into the hands of sinful men, and be crucified, and the third day rise again.”
You should go into the land of Galilee. Only that environment will show to you the identity of the Lord. The Lord sent His angels to inform, “You go in to Galilee”. These two angels were the witnesses sent for the Word.
We have seen that Galilee is a place where two sections of people live together. The Jews who were entitled to promises were there. The Gentiles who were cast off from the possession were also there. The Lord was taken up from them when there were two sections of people. Likewise, the Lord will come again, when these two sections of people (the Jews and the Gentiles) are together. The Word witnesses, “He shall come in like manner as ye have seen him go into heaven”.
Just as how these two events happened before, in such the same way these two events must happen again. Before such an event should happen, these must be told in advance.
In Luke 24: 4 – 7 it is said like this:
“And it came to pass, as they were much perplexed thereabout, behold, two men stood by them in shining garments:
And as they were afraid, and bowed down their faces to the earth, they said unto them, Why seek ye the living among the dead?
He is not here, but is risen: remember how he spake unto you when he was yet in Galilee,
Saying, The Son of man must be delivered into the hands of sinful men, and be crucified, and the third day rise again.”
In Acts 1: 10 – 11 it is said like this:
“And while they looked stedfastly toward heaven as he went up, behold, two men stood by them in white apparel;
Which also said, Ye men of Galilee, why stand ye gazing up into heaven? this same Jesus, which is taken up from you into heaven, shall so come in like manner as ye have seen him go into heaven.”
In Luke 24: 1 it is said like this:
“Now upon the first day of the week, very early in the morning, they came unto the sepulchre, bringing the spices which they had prepared, and certain others with them.”
The Lord told the disciples who came to the sepulchre to go into Galilee. They went into Galilee. He was taken up in Galilee. Then the angels said to them, “Just as how He is taken up into heaven, He shall so come in like manner as ye have seen Him go into heaven”. When they proclaimed these, where were those angels?
Just as how He was taken up into heaven, He shall so come in like manner. He will come so in His secret coming. Just as how those angels bore witness so too the angels shall again bear witness to it. This is the schedule of the Lord. Those angels should again bear witness that He is going to take His people again. Just as how He was taken up before the Galileans, likewise He shall again come down before the Galileans. If one is like Mary Magdalena, he can see them. Those who are entitled to the Word will see them. Those who do not believe the Word shall not hearken to the Word of the Lord.
In John 3:36 it is said like this:
“He that believeth on the Son hath everlasting life: and he that believeth not the Son shall not see life; but the wrath of God abideth on him.”
The Son has now commanded salvation. When the Lord bears witness about an event, the nucleus of that event will recur as it has occurred before. On taking the days into consideration since Adam, the same kind of occurrence has been recurred every time. When Jesus Christ resurrected, two persons witnessed that He resurrected and said, “You go into Galilee”. This is the gospel which those angels preached. That gospel is a witness to His resurrection.
Two angels were sent to bear witness to His resurrection. They said, “If you want to see Him, you should go into Galilee”. He showed Himself to them who were with Him for 40 days.
In Acts 1:3 it is said like this:
“To whom also he shewed himself alive after his passion by many infallible proofs, being seen of them forty days, and speaking of the things pertaining to the kingdom of God:”
We read in the Scriptures that “He appeared to the apostles” and moreover to morethan 500 brothers and sisters (1 Corinth 15:5, 6). The mothers who served Him were also there. But to one throng of people, who mocked at Him “If you are Christ, you come down from the cross”, He did not appear. The Lord is merciful and gracious. Why did He not appear to them? The Lord has said, “I will show mercy unto thousands of them that love me”. Why did He not appear to priests? Do they not belong to the tribe of Levi? At the time when the idols were moulded, and when Moses asked, “Who is on my side?”, it was the sons of Levi who took up the swords and came. The Lord could have appeared to them. Forty days with His physical body, He came around on this earth. At that time He appeared to His disciples and to them who believed Him. Why did He not appear to the priests? The priest had denied all things belonging to him and was ministering in the house of the Lord. The priests had no heir ship of the tribe of their own. Only the Lord is the heirship for the priest. In spite of that, why did He not appear to them? Reason, they did not accept Him. They were all meant for condemnation. As they did not accept the Living Word, they were delivered to condemnation. As they did not believe Him, they were sentenced to condemnation. There was no necessity that He should show himself to them. If He had showed Himself to them, as soon as a different situation would come, they would change. They had been ordained for it.
The Lord's thundering voices and mysteries which are revealed and given are revealed only to His people. The Lord can reveal these mysteries through a Bishop of the Churches, or Pope or any great leader of a very big church. The Lord can give such a kind of wisdom to them. Why has He not done so? They were condemned because they followed the Church Laws which was already fulfilled. Therefore the Lord has not given that grace to them.
There are people who are ordained for Life. There are people who are ordained for condemnation. What kind of works should those people who are ordained for Life do? What kind of works should they who are ordained for condemnation do? These are all predestined. One who is ordained for condemnation must be a disbeliever. Esau sold his birthright. After that, he wept bitterly. Did he get forgiveness? No, he did not get. It was the schedule of the Lord that Esau should lose his birthright. According to that schedule, he lost it. Later, if he had come to Jacob and asked, “Dear brother, I will return the pottage in several folds to you more, than the pottage you gave me. You please give me back the birthright which I gave to you, could he get it back? He could not. Reason, the works pertaining to it were over. He had already fulfilled the works pertaining to condemnation.
Some people said to me, “Some pastors of a particular church say ‘Do not let the ministers go to work. Come and give the tithes'”. What for does that minister work? Just think a while.
For 40 days He came around. He did not show Himself to the high priest Anna. He could have said, “O, Anna the high priest, I have come alive. You said you will believe me, if I rise up alive. Behold, now you believe me”. Did He say like that? No He did not say.
He had no necessity to go to Pope and Bishop and say, “Now I have come as the Word. This is the mystery of the thundering voice. You proclaim all these”. If they are people who are ordained for Life, they will come out of the churches which give the image of the beast. Those who are ordained for Life will believe. They who are united with that whore are not ordained for Life.
The Scriptures give witness as
In John 6:44 it is said like this:
“No man can come to me, except the Father which hath sent me draw him: and I will raise him up at the last day.”
In Mathew 15:13 it is said like this:
“But he answered and said, Every plant, which my heavenly Father hath not planted, shall be rooted up.”
In John 6:65 it is said like this:
“And he said, Therefore said I unto you, that no man can come unto me, except it were given unto him of my Father.”
Grace must be granted from heaven. After a person has been sentenced for condemnation, if you preach to him the gospel again and again it will not give any fruit.
The Word is preached only for the purpose that it must be preached. When Jesus Christ was in flesh, it was spoken through the witness. When someone said, “Messiah has come. He is Jesus, the Nazarene, who has come from Nazareth”. Nathanael replied, “Can anything good come from Nazareth?” As Nathanael was an Israelite, in whom there was no guile, he believed the Word that was sent and accepted it. Did all the Jews, who after having seen the miracles and the wonders wrought by Jesus, accept Jesus? One who was a cripple from birth; got up and stood upright. Likewise, in the days of apostles, there were many who were healed by the apostles. Were all they ordained for Life? No, they were not.
In the hand of the Lord there is a cup with foaming wine, well mixed (Psalms 75:8). Babylon is a golden cup in the Lord's hand (Jerem. 51:7). All the wicked of the earth shall drain it down to the dregs and become mad. They who are ordained for life will not drink in the golden cup of Babylon. They will not drink the wine by taking part in the table of fornication which the churches give.
Just as how He was taken up before the Galileans, and just as what kind of witness He gave when He was taken up before the Galileans, in the same manner. He is going to come secretly. Those who bore witness before the Galileans will come again and bear witness. Just as Jesus Christ witnessed that this scriptures was fulfilled in your ears, the Word for this day must fulfill and bear witness.
He who has ears to hear, let him hear!
Amen! Amen!! Amen!!!
உரைக்கப்பட்ட வார்த்தைகளும் வெளிப்படுத்தப்பட்ட இரகசியங்களும் அறிவதற்காகவும், அறிவிப்பதற்காகவும், அதனால் கிடைக்கும் ஐசுவரியத்தினை சுதந்தரிப்பதற்காகவும் அனுப்பப்படுகின்றது.
இயேசுகிறிஸ்து மாமிசத்தில் இருந்தபோது, நிக்கொதேமு என்ற ஒரு பரிசேயன் இருந்தான். இந்தப் பரிசேயன் யூதருக்குப் போதகனாக இருந்தான். அவன் இயேசுகிறிஸ்துவைப் பற்றி, "நீர் தேவனிடத்திலிருந்து அனுப்பப்பட்ட போதகர் என்றும், ஒருவனும் தேவனிடத்திலிருந்து அனுப்பப்படாவிட்டால் இத்தகைய கிரியைகளைச் செய்யமாட்டான்" என்பதாகவும் கூறினான். இயேசுகிறிஸ்து, "ஒருவன் மறுபடியும் பிறந்தால்தான், தேவனுடைய ராஜ்யத்திற்குள் பிரவேசிக்க முடியும்" என்று கூறியபோது (யோவா. 3: 1- 10), அந்த யூத போதகனுடைய எண்ணம் எப்படியாக இருந்தது? நான் பெரியவனாயிருக்கின்றேன்; மறுபடியும் தாயின் வயிற்றில் சென்று என்னால் எப்படி பிறக்க முடியும் என்பதாக இருந்தது. அந்த சிந்தனையானது முழுவதுமாக மாமிசத்திற்குரிய காரியமாக இருந்தது. அதுபோல மாமிசத்திற்குரிய காரியமாகத்தான் எல்லா இஸ்ரவேலருடைய சிந்தையும் இருந்தது. அவன் பரிசேயனாய் இருந்தான் என்று வேதத்தில் நாம் வாசிக்கின்றோம்.
பரிசேயன் என்றால், தேவதூதன் உண்டென்றும், மறுமை என்ற நித்திய ஜீவன் உண்டென்றும் விசுவாசிப்பவர்கள். தேவதூதன் உண்டென்றும், மறுமை என்ற நித்திய ஜீவன் உண்டென்றும் விசுவாசித்த பரிசேயனே இப்படியான மாமிசத்திற்குரிய சிந்தையில் இருந்தான் என்றால், சதுசேயரைப் பற்றிக் கூறவே வேண்டாம். சதுசேயர் இவ்விரண்டும் இல்லையென்று சாதிப்பவர்கள். நாம் இந்த உலகத்தில் ஜீவிக்கின்ற காலம்தான் நமக்கு ஆசீர்வாதமான காலம் என்பதான சிந்தையில் அவர்கள் இருந்தார்கள்.
இன்றும் சில சபைகள் ஆயிரம் வருட அரசாட்சி ஏற்கனவே முடிந்துவிட்டது என்றும், சில சபைகள் ஆயிரம் வருட அரசாட்சி இப்போது பூமியில் நடந்து கொண்டிருக்கின்றது என்றும் சாட்சியிடுகின்றது. ஆயிரம் வருட அரசாட்சி என்று எதுவும் இல்லை என்று சில சபைகள் அறிக்கையிடுகின்றது. ஆனால், பரிசுத்த ஆவியானவர் கட்டளையிட்டு அனுப்புகின்ற வார்த்தை ஒன்றிருக்கின்றது. பரிசுத்த ஆவியானவர் தம்முடைய சித்தத்தினை நிறைவேற்ற, தம்முடைய ஆவியின் மூலம் எவைகளைச் செய்யக் கட்டளையிடுகின்றாரோ, அவைகளை நிறைவேற்றுவதற்காக ஒரு சிறு கூட்டமும், அவைகளை ஏற்றுக்கொள்ளாத பெருந்திரள்கூட்டமும் ஒவ்வொரு காலமும் இருந்து வந்துள்ளது.
அன்று அந்தப் பரிசேயன் இயேசுகிறிஸ்து கூறியவற்றினை மாமிசத்தின்படியாகச் சிந்தித்தான்: ஏற்கனவே நான் பிறந்துவிட்டேன், நான் இப்போது மறுபடியும் தாயின் வயிற்றில் சென்று எப்படிப் பிறக்க முடியும்? என்பதாய் சிந்தித்தான். அன்றைய இஸ்ரவேலர்களின் நிலைதான் இன்று கிறிஸ்தவர்களிடத்திலும் காணப்படுகின்றது.
இயேசுகிறிஸ்து மாமிசத்தில் வெளிப்பட்டபோது வாக்குத்தத்தங்களை ஜீவனுக்குரியவர்களுக்குக் கட்டளையிட்டார். அவர் உரைத்த வாக்குத்தத்தங்கள் வேதாகமத்தில் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. இவைகள் ஜீவனுக்குரிய வார்த்தைகளாகும். மாமிசத்திற்குரியவைகளுக்காகவோ அல்லது மாமிசத்தினைப் பேணுவதற்காகவோ அவைகள் கொடுக்கப்படவில்லை. மாமிசத்தினைப் பேணுவதற்கு அநேக நன்னெறிப் புத்தகங்கள் இருக்கின்றன. வேதாகமம் மாமிசத்தினைப் பேணுவதற்காகக் கொடுக்கப்பட்டுள்ள நன்னெறிப்புத்தகம் அல்ல. அது ஜீவனுக்கு அழைத்துச் செல்ல கட்டளையிடப்பட்டுள்ள வழியினைப் பறைசாற்றும் சாட்சியின் புத்தகமாகும். இயேசுகிறிஸ்து என்ற வாசல் வழியாய் பிரவேசிக்கும் புறஜாதிகள், உள்ளான மனிதனான ஆத்துமாவினைப் பெற்றுக்கொள்வார்கள். இயேசுகிறிஸ்து என்ற வாசல் வழியாய் பிரவேசியாதவர்கள், ஜீவனுக்குரிய கிருபை இல்லாதவர்கள்.
ஆத்துமா பெற்றுள்ள கிறிஸ்தவர்கள் நித்திய ஜீவனைச் சுதந்தரிப்பதற்காகக் கர்த்தர் ஒரு வழியினை அறிவித்துள்ளார். இயேசுகிறிஸ்து என்ற பிதாவின் நாமத்தில் விசுவாசம் கொண்டுள்ள பிள்ளைகள் ஜீவனுக்கென்று கட்டளையிடப்பட்டுள்ள வழியில் செல்லும்போது, பரலோக சுதந்திரத்தினைப் பெற்றுக்கொள்வார்கள். மரணத்திற்கென்று ஒரு வழி இருக்கின்றது; அது பாதாளத்திற்குரிய வழியாகும். ஜீவனுக்குரிய வழியில் அழைத்துச் செல்பவர் குமாரன்; அது அன்றைக்கென்று அனுப்பப்படும் வார்த்தையாகும்.
இயேசுகிறிஸ்து என்ற நாமம் பிதாவாகிய தேவனுக்கு, புறஜாதிகளாகிய நமக்காகக் கட்டளையிடப்பட்டுள்ள நாமமாகும். குமாரனுடைய மாமிச சரீரம் இல்லாமல், புறஜாதிகளாகிய நமக்கு ஜீவன் இல்லை. புறஜாதிகளாகிய நாம் ஆத்துமாவினைப் பெற்றுக்கொள்ள கட்டளையிடப்பட்டுள்ள நாமம் கர்த்தராகிய இயேசுகிறிஸ்து என்ற நாமமாகும். இவைகள் ஏற்கனவே வெளிப்படுத்தப்பட்டு அறிவிக்கப்பட்டவைகள். இந்தக் கிரியைகளெல்லாம் நிறைவேறித்தீரக்கூடிய காலம் நாம் இப்போது ஜீவிக்கின்ற காலமாகும். இயேசுகிறிஸ்து மாமிசத்தில் வெளிப்பட்டு மகிமைப்பட்டார். அவர் மகிமைப்பட்ட பின்னர், 40 நாட்கள் தம்முடைய சீஷர்களுக்குக் காட்சி கொடுத்தார் (அப். 1: 3). பின்னர், அவர்கள் பார்த்துக் கொண்டிருக்கையில் அவர்களுக்கு முன்னால் எடுத்துக் கொள்ளப்பட்டார்.
அப். 1: 9-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"இவைகளை அவர் சொன்னபின்பு, அவர்கள் பார்த்துக்கொண்டிருக்கையில், உயர எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டார்; அவர்கள் கண்களுக்கு மறைவாக ஒரு மேகம் அவரை எடுத்துக்கொண்டது."
ஒரு மேகம் அவரை எடுத்துக் கொண்டது.
அப். 1: 11-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"கலிலேயராகிய மனுஷரே, நீங்கள் ஏன் வானத்தை அண்ணாந்து பார்த்து நிற்கிறீர்கள்? உங்களிடத்தினின்று வானத்துக்கு எடுத்துக் கொள்ளப்பட்ட இந்த இயேசுவானவர் எப்படி உங்கள் கண்களுக்கு முன்பாக வானத்துக்கு எழுந்தருளிப்போனாரோ, அப்படியே மறுபடியும் வருவார் என்றார்கள்."
இங்கே ஒரு காரியம் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. அது கலிலேயராகிய மனுஷரே, நீங்கள் ஏன் வானத்தை அண்ணாந்து பார்த்து நிற்கிறீர்கள்? உங்களிடத்தினின்று வானத்துக்கு எடுத்துக் கொள்ளப்பட்ட இந்த இயேசுவானவர் எப்படி உங்கள் கண்களுக்கு முன்பாக வானத்துக்கு எழுந்தருளிப்போனாரோ, அப்படியே மறுபடியும் வருவார் என்பதாகும்.
கலிலேயாவின் மனுஷர் யார்? கலிலேயா என்றால் என்ன?
லூக். 3: 1-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"திபோரியுராயன் ராஜ்யபாரம் பண்ணின பதினைந்தாம் வருஷத்திலே, பொந்தியுபிலாத்து யூதேயாவுக்குத் தேசாதிபதியாயும், ஏரோது காற்பங்கு தேசமாகிய கலிலேயாவுக்கு அதிபதியாயும், அவன் சகோதரனாகிய பிலிப்பு காற்பங்கு தேசமாகிய இத்துரேயாவுக்கும் திராகொனித்தி நாட்டிற்கும் அதிபதியாயும், லிசானியா காற்பங்கு தேசமாகிய அபிலேனேக்கு அதிபதியாயும்,"
ராயன் ராஜ்யபாரம் பண்ணியபோது, யூதேயா தேசம் அவனது அதிகாரத்தின் கீழ் இருந்தது; பொந்தியுபிலாத்து அதற்குத் தேசாதிபதியாக இருந்தான்; கலிலேயாவிற்கு ஏரோது அதிபதியாக இருந்தான்; சக்கரவர்த்தியாக திபோரியுராயன் இருந்தான். அவனுடைய ஆளுகைக்கு உட்பட்ட பகுதியாக யூதேயாவும், கலிலேயாவும் இருந்தது. யூதேயா என்பது யூதர்களின் தேசமாகும். எருசலேம் யூதேயா தேசத்தில் இருந்தது. கலிலேயா, காற்பங்கு தேசாதிபதியாகிய ஏரோதிடம் இருந்தது. இந்தக் கலிலேயாவில்தான் நாசரேத்தும் இருந்தது.
மாற். 1: 9-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"அந்த நாட்களில், இயேசு கலிலேயாவிலுள்ள நாசரேத்தூரிலிருந்து வந்து, யோர்தான் நதியில் யோவானால் ஞானஸ்நானம் பெற்றார்."
நாசரேத் கலிலேயாவில் இருந்தது. கிறிஸ்துவைக் குறித்துக் கூறியபோது, கிறிஸ்து கலிலேயாவிலிருந்தா வருவார் என்றார்கள். கிறிஸ்து நாசரேத்தூரிலிருந்து வந்தவர் என்பதால் நசரேயன் என்னப்பட்டார் என்றே வேதம் கூறுகின்றது.
மத். 2: 23-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"நாசரேத்து என்னும் ஊரிலே வந்து வாசம்பண்ணினான். நசரேயன் என்னப்படுவார் என்று, தீர்க்கதரிசிகளால் உரைக்கப்பட்டது நிறைவேறும்படி இப்படி நடந்தது."
மேசியாவினை நசரேயன் என்று வேதம் கூறுகின்றது. இந்த நசரேயன் கலிலேயா தேசத்திலிருந்து வந்தார். ஏனென்றால், நாசரேத்து கலிலேயா தேசத்தில் இருந்தது. மேசியாவைக் கண்டேன், அவர் கலிலேயாவிலுள்ள நாசரேத்தூரிலிருந்து வந்த இயேசு என்றபோது, நாசரேத்தூரிலிருந்து ஒரு நன்மையும் வராதே என்றான் நாத்தான்வேல். மேசியா யூதேயாவிலுள்ள பெத்லகேமிலிருந்துதான் வருவார் என்று கூறப்பட்டிருந்தது.
மீகா. 5: 2-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"எப்பிராத்தா என்னப்பட்ட பெத்லகேமே, நீ யூதேயாவிலுள்ள ஆயிரங்களுக்குள்ளே சிறியதாயிருந்தும், இஸ்ரவேலை ஆளப்போகிறவர் உன்னிடத்திலிருந்து புறப்பட்டு என்னிடத்தில் வருவார்; அவருடைய புறப்படுதல் அநாதிநாட்களாகிய பூர்வத்தினுடையது."
எனவே அன்று யூதர்களின் சிந்தை கிறிஸ்து பெத்லகேமிலிருந்து வருவார் என்பதாக இருந்தது. அவர் நாசரேத்திலிருந்து வந்தார். கலிலேயாவிலிருந்து எந்த நன்மையும் வந்ததில்லையே என்பதாகக் கூறியுள்ளதைக் காண்கின்றோம்.
யோவா. 7: 41, 42-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"வேறுசிலர்: இவர் கிறிஸ்து என்றார்கள். வேறுசிலர்: கிறிஸ்து கலிலேயாவிலிருந்தா வருவார்?
தாவீதின் சந்ததியிலும், தாவீது இருந்த பெத்லகேம் ஊரிலுமிருந்து கிறிஸ்து வருவார் என்று வேதவாக்கியம் சொல்லவில்லையா என்றார்கள்."
தீர்க்கதரிசனங்கள் அவர் பெத்லகேமிலிருந்து வருவார் என்றுதான் கூறியுள்ளது. ஆனால், அவர் நசரேயன் என்று அழைக்கப்பட்டு நாசரேத்தூரிலிருந்து வந்தார். நாசரேத்தூரிலிருந்து ஒரு நன்மையும் வருகின்றதில்லை (யோவா. 1: 46) என்ற சிந்தைதான் அன்று இருந்தது. கலிலேயா தேசம் கர்த்தர் உதிக்கத் தெரிந்தெடுக்கப்பட்ட தேசம் அல்ல என்றும், கிறிஸ்து பிறப்பதாக முன்னறிவிக்கப்பட்ட தேசம் அல்ல என்றும் சிந்தித்தவர்களாகவே அன்றைய யூதர்கள் இருந்தார்கள். யூதேயாவிலுள்ள பெத்லகேம்தான் தெரிந்தெடுக்கப்பட்ட ஸ்தலம் என்ற விசுவாசத்தோடு இருந்தார்கள். இயேசுகிறிஸ்து எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டபோது, அங்கே அறிவிக்கப்பட்ட வார்த்தை, "கலிலேயராகிய மனுஷரே, நீங்கள் பார்த்துக் கொண்டிருப்பதுபோல இயேசுகிறிஸ்து மறுபடியும் வருவார்" என்பதாகும்.
ஏசா. 9: 1-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"ஆகிலும் அவர் செபுலோன் நாட்டையும், நப்தலி நாட்டையும் இடுக்கமாய் ஈனப்படுத்தின முந்தின காலத்திலிருந்ததுபோல அது இருண்டிருப்பதில்லை; ஏனென்றால் அவர் கடற்கரையருகிலும், யோர்தான் நதியோரத்திலுமுள்ள புறஜாதியாருடைய கலிலேயாவாகிய அத்தேசத்தைப் பிற்காலத்திலே மகிமைப்படுத்துவார்."
கலிலேயா தேசம் அன்று புறஜாதிகளின் தேசமாய் இருந்தது. இந்தக் கலிலேயா தேசத்தில்தான் நாசரேத் இருந்தது. நாசரேத்தில் ஜெப ஆலயம் இருந்தது (லூக். 4: 16). அங்கே யூதர்களும் இருந்தார்கள்.
மத். 4: 18-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"இயேசு கலிலேயாக் கடலோரமாய் நடந்துபோகையில், மீன்பிடிக்கிறவர்களாயிருந்த இரண்டு சகோதரராகிய பேதுரு என்னப்பட்ட சீமோனும், அவன் சகோதரன் அந்திரேயாவும், கடலில் வலைபோட்டுக்கொண்டிருக்கிறபோது, அவர்களைக் கண்டு:"
யோவா. 12: 21-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"அவர்கள் கலிலேயாநாட்டுப் பெத்சாயிதா ஊரானாகிய பிலிப்புவினிடத்தில் வந்து: ஐயா, இயேசுவைக் காண விரும்புகிறோம் என்று அவனைக் கேட்டுக்கொண்டார்கள்."
யோவா. 21: 2-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"சீமோன்பேதுருவும், திதிமு என்னப்பட்ட தோமாவும், கலிலேயா நாட்டிலுள்ள கானா ஊரானாகிய நாத்தான்வேலும், செபேதேயுவின் குமாரரும், அவருடைய சீஷரில் வேறு இரண்டுபேரும் கூடியிருக்கும்போது,"
பேதுரு, அந்திரேயா, நாத்தான்வேல் மற்றும் பிலிப்பு ஆகியோர் கலிலேயாவில் குடியிருந்ததாய் வேதம் கூறுகின்றது.
மாற். 1: 39-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"கலிலேயா நாடெங்கும் அவர்களுடைய ஜெப ஆலயங்களில் அவர் பிரசங்கம் பண்ணிக்கொண்டும், பிசாசுகளைத் துரத்திக்கொண்டும் இருந்தார்."
கலிலேயாவிலுள்ள யூதர்களுடைய ஜெப ஆலயத்தில் அவர் பிரசங்கம்பண்ணிப் பிசாசுகளைத் துரத்தினார், அற்புதங்களைச் செய்தார்.
மத். 4: 14-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"கடற்கரையருகிலும் யோர்தானுக்கு அப்புறத்திலுமுள்ள செபுலோன் நாடும் நப்தலி நாடும் ஆகிய புறஜாதியாருடைய கலிலேயாவிலே,"
புறஜாதியாருடைய கலிலேயா என்று கூறப்பட்டிருப்பதனைக் காண்கின்றோம். கலிலேயா நாட்டிலிருந்த யூதர்களில் நான்கு சீஷர்களைக் கர்த்தர் தெரிந்தெடுத்து, அவர்களுக்கு அப்போஸ்தலர் என்று பெயரிட்டார். கலிலேயா தேசத்தில் இருந்த ஜெப ஆலயங்களில் அவர் வார்த்தையினைக் கொடுத்தார். அந்தக் கலிலேயராகிய மனுஷர்தான், இயேசுகிறிஸ்து உயிர்த்தெழுந்து எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டபோது அவரோடுகூட இருந்தார்கள். அப்போது தேவதூதர்களால் அவர்களுக்கு அறிவிக்கப்பட்ட வார்த்தை, நீங்கள் அவர் வானத்தில் ஏறுவதைப் பார்த்துக்கொண்டிருப்பதுபோல மறுபடியும் வருவதையும் காண்பீர்கள் என்பதாகும்.
கலிலேயா என்பது புறஜாதியாரும், யூதரும் சேர்ந்து இருக்கக்கூடிய ஒரு தேசமாக இருந்தது.
இரண்டு ஜாதியாரும் சேர்ந்திருந்த இடத்தினைத்தான் கலிலேயா என்று வேதம் கூறியுள்ளது.
அங்கே யூதர்களும் இருந்தார்கள், புறஜாதிகளும் இருந்தார்கள். புறஜாதியாருடைய கலிலேயா தேசத்தில் இருந்தவர்கள் பெரிய வெளிச்சத்தினைக் கண்டார்கள் என்று வேதத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது (மத். 4: 14, 15). நியாயம் விசாரிப்பதற்காக இயேசுகிறிஸ்துவினைப் பிலாத்துவிடம் கொண்டு செல்கின்றார்கள். இவரிடம் ஒரு குற்றத்தினையும் நான் காணவில்லை என்று பிலாத்து கூறியபோது, அங்கேயிருந்த யூதர்கள் அனைவரும் கூக்குரலிட்டு: இவன் கலிலேயா நாடு தொடங்கி இங்கு வரையிலும் தவறான போதகத்தினைக் கொடுத்துக் கொண்டிருக்கின்றான் என்றார்கள். இவன் கலிலேயனா? என்ற பிலாத்து அவரை ஏரோதுவிடம் அனுப்பிவைக்கின்றான். கலிலேயா ஏரோதுவின் ஆளுகைக்குள்ளாக இருந்தது. ஏரோதுவும் அவரிடம் ஒரு குற்றத்தினையும் காணாமல், அவரை சிறுமைப்படுத்தி திருப்பி அனுப்பிவைக்கின்றான். தனக்கு முன்பாக அவர் எந்தவொரு அற்புதத்தினையும் செய்யாதபடியினால், அவரைச் சிறுமைப்படுத்தி அனுப்பினான் ஏரோது.
கலிலேயா என்பது இருஜாதி ஜனங்களும் சேர்ந்து இருக்கக்கூடிய ஒரு இடமாகும். வாக்குத்தத்தம் பெற்றவனும் அங்கே இருந்தான்; வாக்குத்தத்தத்திற்குத் தொடர்பு இல்லாத ஜனக்கூட்டத்தார்களும், அதாவது ஜென்மசுபாவத்தாரும் அங்கே இருந்தார்கள்.
இயேசுகிறிஸ்து உயிரோடு எழுந்து, மகதலேனா மரியாளுக்கு முதன்முதலாக காட்சி கொடுத்தார். அவர் அவளுக்குக் காட்சி கொடுத்தபோது: என் சகோதரரை கலிலேயாவிற்குப் போகும்படிச்சொல் என்றார்.
மத். 28: 10-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"அப்பொழுது இயேசு அவர்களை நோக்கி: பயப்படாதிருங்கள்; நீங்கள் போய், என் சகோதரர் கலிலேயாவுக்குப் போகும்படி அவர்களுக்குச் சொல்லுங்கள்; அங்கே அவர்கள் என்னைக் காண்பார்கள் என்றார்."
என் சகோதரர்களைக் கலிலேயாவிற்குப் போகும்படிச் சொல்; அங்கே அவர்கள் என்னைக் காண்பார்கள் என்றார். அவர் மரணமடைவதற்கு முன்பாக இந்த வார்த்தைகளைத் தீர்க்கதரிசனமாகக் கூறினார்.
மத். 26: 32-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"ஆகிலும் நான் உயிர்த்தெழுந்த பின்பு, உங்களுக்கு முன்னே கலிலேயாவுக்குப் போவேன் என்றார்."
கலிலேயா என்பது இருபிரிவு ஜனங்கள் சேர்ந்திருக்கக்கூடிய இடமாகும். புறஜாதிகளும், இஸ்ரவேலர்களும் அங்கே இருந்தார்கள். அது ஆத்துமா கொண்டவர்களும், ஜென்மசுபாவத்தாரும் சேர்ந்திருந்த இடமாகும்.
யார் அந்தக் கலிலேயராகிய மனுஷர்? அந்த வேளை எப்படிப்பட்ட வேளையாக இருக்கும்? யூத ஜனமும், புறஜாதிகளும் ஒன்றாய் இருக்கின்ற தேசமாய் அது இருக்க வேண்டும். அப்படியான ஒரு தன்மையின்போதுதான் அவர் மறுபடியும் வருவார். அப்படியான தன்மையிலான இடம்தான் கடைசி ஏற்பாடாகும்.
இரண்டு ஜாதியாரும் சேர்ந்திருக்கக்கூடிய கலிலேயா தேசம்தான், இந்தக் கடைசி ஏற்பாடாகும்.
இயேசுகிறிஸ்து, உயிர்த்து எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டபோது, புறஜாதிகள் அவரைப் பார்க்கவில்லை. அப்போது அங்கேயிருந்த கலிலேயர்களாகிய யூதர்கள் அவரைப் பார்த்தார்கள். அவர்களில் ஒருவர்கூட புறஜாதி இல்லை.
மத். 27: 55-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"மேலும், இயேசுவுக்கு ஊழியஞ்செய்யும்படி கலிலேயாவிலிருந்து அவரோடே வந்திருந்த அநேக ஸ்திரீகள் அங்கே தூரத்திலே நின்று பார்த்துக்கொண்டிருந்தார்கள்."
கலிலேயாவிலிருந்து அவரோடே வந்திருந்த ஸ்திரீகள் தூரத்தில் நின்று பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்கள் என்று வேதத்தில் வாசிக்கின்றோம். கலிலேயா தேசத்தினுள் அப்போஸ்தலர்கள் இருந்தார்கள். கலிலேயா தேசத்தினுள் பணிவிடை செய்த தாய்மார்கள் இருந்தார்கள். ஆனால், பணிவிடை செய்த தாய்மாரானாலும் சரி, அவரோடு இருந்த அப்போஸ்தலரானாலும் சரி, மற்ற சீஷரானாலும் சரி, அவர்கள் அனைவரும் இஸ்ரவேல் வம்சத்தார்கள்; அவர்கள் புறஜாதிகள் அல்ல. ஆனால், அந்தத் தேசம் புறஜாதிகளுடைய தேசமாக இருந்தது. இயேசுகிறிஸ்து உயிரோடு எழுந்தபின்னர், கலிலேயாவில் அவர்களுக்குக் காட்சி கொடுத்தார். அவர்களிடத்தில் அப்பத்தினை வாங்கிப் புசித்தார் (யோவா. 21: 12, 13).
இயேசுகிறிஸ்து தமது சீஷர்களிடம்: நீங்கள் கலிலேயாவிற்குப் போங்கள், அங்கே நான் உங்களுக்குக் காட்சி கொடுப்பேன் என்றார். கலிலேயா என்பது இரண்டுபிரிவு ஜனங்கள் சேர்ந்து இருக்கக்கூடிய இடமாகும். அப்படி இரண்டுவிதமான ஜாதிகள் சேர்ந்திருந்தாலும் அவர்களில் ஒரு பிரிவினர்தான், அதாவது யூதர்கள் மட்டும்தான் கிறிஸ்து எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டதைப் பார்த்தார்கள்.
அப்போது உரைக்கப்பட்ட வார்த்தை, அவர்கள் காணும்போது எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டதுபோலவே, மறுபடியும் ஒரு நிகழ்வு நிகழும் என்பதாகும். அப்படியானால், கலிலேயர் போன்று மற்றுமொரு கூட்டம் பின் நாட்களில் எழும்ப வேண்டும். கலிலேயரோடு அன்று யூதர்களும் இருந்தார்கள்; இன்று கலிலேயராகிய மனுஷரோடு கிறிஸ்தவர்களும், வாக்குத்தத்தத்தினை மறந்து, காணியாட்சியினை இழந்து, தன்னிலையினை உணராதிருக்கக்கூடிய நிலையில் இருக்கும் யூத ஜனங்களும் இருக்கின்றார்கள். இது இஸ்ரவேலர்களுக்கும் சுவிசேஷம் அறிவிக்கப்பட வேண்டிய காலம் கடைசி ஏற்பாட்டின் காலமாகும். அவர்கள் சுவிசேஷத்தின் ஒளியினைக் காணவேண்டும்; ஆத்துமா என்ற கிருபைக்குச் சாட்சியிட வேண்டும். ராஜ்யத்தின் இந்தச் சுவிசேஷம் இஸ்ரவேலருக்குள்ளும் அறிவிக்கப்படவேண்டும். இரட்சிப்பு அவர்களிடம் சென்று கொண்டிருப்பதினை அவர்களுக்கு அறிவிக்க வேண்டும். இயேசுகிறிஸ்துவின் இரகசிய வருகையின்போது இஸ்ரவேலர்கள் எடுத்துக்கொள்ளப்படமாட்டார்கள். இரகசிய வருகையின்போது யூதர்கள் எடுத்துக்கொள்ளப்படமாட்டார்கள். இரகசிய வருகையினில் ஆட்டுக்குட்டியானவரின் மணவாட்டிதான் எடுத்துக்கொள்ளப்படுவாள்.
ஆட்டுக்குட்டியானவருடைய நாமம் புறஜாதிகளுக்குள் இரட்சிப்பிற்கென்று கட்டளையிடப்பட்ட நாமமாகும். கலிலேயா தேசத்துக் குடிகளில் யூதர்களைத் தெரிந்துகொண்டது போன்று கிறிஸ்தவர்களுக்கு மத்தியில் ஒரு சிறு மந்தை கிருபையினைப் பெற்றுக்கொள்ளத் தெரிந்தெடுக்கப்பட்டுள்ளது. கிறிஸ்தவர்களும் யூதர்களும் கலிலேயா தேசத்தில் இருந்ததுபோன்று மறுபடியும் ஒரு சூழல் உருவாக வேண்டும். அப்போது அவர் இறங்கி வருவார். இவைகள் தீர்க்கதரிசனமாகக் கூறப்பட்டுள்ளவைகள். இப்படியாக இரண்டு பிரிவினரும் சேர்ந்துகொள்வதற்கென்று ஒரு காலம் கட்டளையிடப்பட்டுள்ளது. இரண்டுபிரிவினரும் இரட்சிப்பினைப் பெறுவதற்குக் கட்டளையிடப்பட்ட காலம்தான் கடைசி ஏற்பாட்டின் காலமாகும்.
லூக். 24: 4 - 7-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"அதைக்குறித்து மிகுந்த கலக்கமடைந்திருக்கையில், பிரகாசமுள்ள வஸ்திரந்தரித்த இரண்டுபேர் அவர்கள் அருகே நின்றார்கள்.
அந்த ஸ்திரீகள் பயப்பட்டுத் தலைகவிழ்ந்து தரையை நோக்கி: நிற்கையில், அந்த இரண்டுபேரும் அவர்களை நோக்கி: உயிரோடிருக்கிறவரை நீங்கள் மரித்தோரிடத்தில் தேடுகிறதென்ன?
அவர் இங்கே இல்லை, அவர் உயிர்த்தெழுந்தார்.
மனுஷகுமாரன் பாவிகளான மனுஷர் கைகளில் ஒப்புக்கொடுக்கப்படவும், சிலுவையில் அறையப்படவும், மூன்றாம்நாளில் எழுந்திருக்கவும் வேண்டுமென்பதாக அவர் கலிலேயாவிலிருந்த காலத்தில் உங்களுக்குச் சொன்னதை நினைவுகூருங்கள் என்றார்கள்."
நீங்கள் கலிலேயா தேசத்திற்குச் செல்லவேண்டும்; அந்தக் கலிலேயாவின் சூழல்தான் உங்களிடம் கர்த்தரை அடையாளம் காட்டும்; "நீங்கள் கலிலேயாவுக்குப் போங்கள்" என்று அறிவிக்கக் கர்த்தர் தமது தூதர்களை அனுப்பினார். அந்த இரண்டு தூதர்களும் அனுப்பப்பட்ட வார்த்தைக்குச் சாட்சியிட்டார்கள்.
கலிலேயா என்பது இரண்டுபிரிவு ஜனங்களும் சேர்ந்திருக்கக்கூடிய இடம் என்று பார்த்தோம். அங்கே வாக்குத்தத்தத்திற்குரிய யூதர்களும் இருந்தார்கள்; காணியாட்சிக்குப் புறம்பான புறஜாதிகளும் இருந்தார்கள். அப்படி இரண்டுபிரிவினரும் சேர்ந்து இருந்த சூழலில், கர்த்தர் அவர்களை விட்டு எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டார். அதுபோல மீண்டும் இரண்டு பிரிவனரும் சேர்ந்து இருக்கும்போது கர்த்தர் கடந்துவருவார். எப்படிச் சென்றாரோ, அப்படியே மறுபடியும் வருவார் என்றுதான் வார்த்தை சாட்சியிடுகின்றது.
எப்படியாக இந்த இரண்டு நிகழ்வுகளும் முன்னர் சம்பவித்ததோ, அதுபோலவே மறுபடியும் சம்பவிக்க வேண்டும். அதுபோன்ற ஒரு நிகழ்வு நிகழும்முன்பாக, அவைகள் முன்அறிவிக்கப்படவேண்டும்.
லூக். 24: 4 - 7-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"அதைக்குறித்து மிகுந்த கலக்கமடைந்திருக்கையில், பிரகாசமுள்ள வஸ்திரந்தரித்த இரண்டுபேர் அவர்கள் அருகே நின்றார்கள்.
அந்த ஸ்திரீகள் பயப்பட்டுத் தலைகவிழ்ந்து தரையை நோக்கி: நிற்கையில், அந்த இரண்டுபேரும் அவர்களை நோக்கி: உயிரோடிருக்கிறவரை நீங்கள் மரித்தோரிடத்தில் தேடுகிறதென்ன?
அவர் இங்கே இல்லை, அவர் உயிர்த்தெழுந்தார்.
மனுஷகுமாரன் பாவிகளான மனுஷர் கைகளில் ஒப்புக்கொடுக்கப்படவும், சிலுவையில் அறையப்படவும், மூன்றாம்நாளில் எழுந்திருக்கவும் வேண்டுமென்பதாக அவர் கலிலேயாவிலிருந்த காலத்தில் உங்களுக்குச் சொன்னதை நினைவுகூருங்கள் என்றார்கள்."
அப். 1: 10, 11-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"அவர் போகிறபோது அவர்கள் வானத்தை அண்ணாந்து பார்த்துக் கொண்டிருக்கையில், இதோ, வெண்மையான வஸ்திரத்தரித்தவர்கள் இரண்டுபேர் அவர்களருகே நின்று:
கலிலேயராகிய மனுஷரே, நீங்கள் ஏன் வானத்தை அண்ணாந்து பார்த்து நிற்கிறீர்கள்? உங்களிடத்தினின்று வானத்துக்கு எடுத்துக்கொள்ளப்பட்ட இந்த இயேசுவானவர் எப்படி உங்கள் கண்களுக்கு முன்பாக வானத்துக்கு எழுந்தருளிப்போனாரோ, அப்படியே மறுபடியும் வருவார் என்றார்கள்."
லூக். 24: 1-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"வாரத்தின் முதலாம்நாள் அதிகாலையிலே தாங்கள் ஆயத்தம்பண்ணின கந்தவர்க்கங்களை அவர்கள் எடுத்துக்கொண்டு வேறு சில ஸ்திரீகளோடுங்கூடக் கல்லறையினிடத்தில் வந்தார்கள்."
கல்லறையினிடத்திற்கு வந்த சீஷர்களைக் கலிலேயாவிற்குச் செல்லும்படியாய்க் கூறினார். அவர்கள் கலிலேயாவிற்குப் போனார்கள். கலிலேயாவில் அவர் எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டார். அப்போது, தூதர்கள்: நீங்கள் பார்த்துக் கொண்டிருந்தபோது, அவர் எப்படி எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டாரோ, அதுபோலவே மறுபடியும் வருவார் என்றார்கள். இவைகளை அறிவித்தபோது அந்தத் தூதர்கள் எங்கேயிருந்தார்கள்?
"அவர் எப்படி எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டாரோ, அதுபோலவே மறுபடியும் வருவார்". இரகசிய வருகையின்போது அப்படியாக அவர் வருவார். அவர் எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டபோது அந்த தூதர்கள் எப்படியாகச் சாட்சி கொடுத்தார்களோ, அதேபோல மறுபடியும் தூதர்கள் சாட்சியிட வேண்டும். அதுதான் தேவதிட்டம். அவர் தம்முடைய ஜனங்களை அழைத்துச் செல்லப்போகின்றார் என்று அந்தத் தூதர்கள் மீண்டும் சாட்சி கொடுக்கவேண்டும். எப்படியாகக் கலிலேயருக்கு முன்பாக அன்று எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டாரோ, அதுபோலவே கலிலேயருக்கு முன்பாக மறுபடியும் இறங்கி வருவார். மகதலேனா மரியாளைப் போல இருந்தால், இவைகளைக் காணமுடியும். வார்த்தைக்குரியவர்கள் இவைகளைக் காண்பார்கள்; வார்த்தையினை விசுவாசிக்காதவர்கள் கர்த்தரின் சத்தத்திற்குச் செவிகொடுக்கமாட்டார்கள்.
யோவா. 3: 36-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"குமாரனிடத்தில் விசுவாசமாயிருக்கிறவன் நித்தியஜீவனை உடையவனாயிருக்கிறான்; குமாரனை விசுவாசியாதவனோ ஜீவனைக் காண்பதில்லை, தேவனுடைய கோபம் அவன்மேல் நிலைநிற்கும் என்றான்."
குமாரன் இப்போது இரட்சிப்பினைக் கட்டளையிட்டுள்ளார். கர்த்தர் ஒரு நிகழ்வினைக் குறித்துச் சாட்சி கொடுக்கும்போது, அந்த நிகழ்வின் கருவானது முன்னர் நிகழ்ந்த நிகழ்வுபோலவே சம்பவிக்கும். ஆதாமின் நாட்களிலிருந்து எடுத்துக்கொண்டீர்களானால், அதுபோன்ற நிகழ்வுதான் ஒவ்வொரு காலத்திலும் நிகழ்ந்து வந்துள்ளது. இயேசுகிறிஸ்துவின் உயிர்த்தெழுதலின்போது இருவர் சாட்சியாய் அவர் உயிர்த்தெழுந்தார் என்றும், அவரைப் பார்க்க நீங்கள் கலிலேயாவிற்குப் போங்கள் என்றும் கூறினார்கள். இதுதான் அந்த தூதர்கள் உரைத்த சுவிசேஷம்; அந்த சுவிசேஷம் அவர் உயிர்த்தெழுந்ததற்கு சாட்சியாகும்.
அவர் உயிர்த்தெழுந்ததற்குச் சாட்சியிட, இரண்டு தூதர்கள் அனுப்பப்பட்டார்கள். "நீங்கள் அவரைப் பார்க்கவேண்டுமானால், கலிலேயாவிற்குப் போகவேண்டும்" என்று அவர்கள் கூறினார்கள். அவர் 40 நாட்கள் தம்மோடு இருந்தவர்களுக்குக் காட்சி கொடுத்தார்.
அப். 1: 3-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"அவர் பாடுபட்டபின்பு, நாற்பது நாளளவும் அப்போஸ்தலருக்குத் தரிசனமாகி, தேவனுடைய ராஜ்யத்துக்குரியவைகளை அவர்களுடனே பேசி, அநேகம் தெளிவான திருஷ்டாந்தங்களினாலே அவர்களுக்குத் தம்மை உயிரோடிருக்கிறவராகக் காண்பித்தார்."
"அப்போஸ்தலர்களுக்குத் தரிசனமானார்". மேலும் 500-க்கும் மேற்பட்ட சகோதர சகோதரிகளுக்குத் தரிசனமானார் என்று நாம் வேதத்தில் வாசிக்கின்றோம் (1 கொரி. 15: 5, 6). அவருக்குப் பணிவிடை செய்த தாய்மார்களும் அங்கே இருந்தார்கள். ஆனால், ஒரு கூட்டம், "நீர் கிறிஸ்துவானால், சிலுவையிலிருந்து இறங்கிவாரும்" என்று கூறி அவரைப் பரியாசம் செய்ததே; அந்தக் கூட்டத்திற்கு அவர் காட்சி கொடுக்கவில்லை. கர்த்தர் இரக்கமுள்ளவர்தானே, கிருபையுள்ளவர்தானே. ஏன் அந்தக் கூட்டத்தாருக்குக் காட்சி கொடுக்கவில்லை? ஆயிரம் தலைமுறை மட்டும் இரக்கம் செய்கின்றவராயிருக்கின்றேன் என்றுதானே கூறியிருக்கின்றார். ஆசாரியர்களுக்கு அவர் ஏன் காட்சி கொடுக்கவில்லை? அந்த ஆசாரியர்கள் லேவி கோத்திரத்தினைச் சார்ந்தவர்கள் அல்லவா? விக்கிரகத்தினை உருவாக்கியவேளையில், யார் என் பட்சத்தில் இருப்பது என்று மோசே கேட்டபோது, பட்டயத்தினை எடுத்துக்கொண்டு வந்தவர்கள் லேவி வம்சத்தினைச் சார்ந்தவர்கள்தானே; அவர்களுக்கும் அவர் காட்சி கொடுத்திருக்கலாமே? 40 நாட்கள் மாமிச சரீரத்தோடு இருந்து இந்தப் பூமியில் வலம் வந்தார். அப்போது தம்முடைய சீஷர்களுக்கும், தன்னை விசுவாசித்தவர்களுக்கும் தன்னை வெளிக்காட்டினார். அவர் ஆசாரியர்களுக்குத் தன்னை ஏன் வெளிக்காட்டவில்லை? ஆசாரியன் தனக்குரியது எல்லாவற்றையும் வெறுத்து விட்டுத் தேவாலயத்தின் பணியில் இருந்தான். ஆசாரியர்கள் தங்களுக்குரிய கோத்திர சுதந்திரபாகம் இல்லாமல்தானே இருந்தார்கள். ஆசாரியனுக்குக் கர்த்தர்தானே சுதந்திரம். அப்படியிருந்தும், அவர் ஏன் அவர்களுக்குத் தன்னைக் காண்பிக்கவில்லை? காரணம் அவர்கள் அவரை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை; அவர்கள் ஆக்கினைக்குரியவர்களாக இருந்தார்கள்; ஜீவவார்த்தையினை அவர்கள் ஏற்றுக்கொள்ளாததினால், ஆக்கினைத்தீர்ப்பிற்கு ஒப்புக்கொடுக்கப்பட்டார்கள். அவரை விசுவாசிக்காததினால், அவர்களுக்குத் தீர்ப்புண்டாயிற்று. அவர்களுக்குத் தம்மை அவர் காண்பிக்கவேண்டும் என்ற அவசியம் இல்லாதிருந்தது. அப்படியாகத் தம்மைக் காண்பித்திருந்தாலும், மாறான ஒரு சூழல் வந்தவுடன் அவர்கள் மாறிவிடுவார்கள். அவர்கள் அதற்கென்று நியமிக்கப்பட்டவர்கள்.
வெளிப்படுத்திக் கொடுக்கப்பட்டுள்ள கர்த்தருடைய இடிமுழக்கச் சத்தத்தின் இரகசியங்களும் அவருடையவர்களுக்காகவே வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. இந்த இரகசியங்கள் சபைகளின் பிஷப் மூலமாகவோ, போப் மூலமாகவோ, அல்லது ஏதோ ஒரு மிகப்பெரிய சபையின் தலைவன் மூலமாகவோ கர்த்தரால் அறிவிக்கமுடியும். அத்தகைய ஞானத்தினைக் கர்த்தர் அவர்களுக்குக் கொடுக்கமுடியும். ஏன் அப்படிச் செய்யவில்லை? அவர்கள் நிறைவேறிய சபைப்பிரமாணத்தைப் பற்றிக்கொண்டு செயல்படுவதால், ஆக்கினைக்கென்று தீர்க்கப்பட்டார்கள். அதனால்தான், அந்தக் கிருபையினை அவர்களுக்குக் கொடுக்கவில்லை.
ஜீவனுக்கென்று நியமிக்கப்பட்டவர்களும் இருக்கின்றார்கள். ஆக்கினைக்கென்று நியமிக்கப்பட்டவர்களும் இருக்கின்றார்கள். ஜீவனுக்கென்று நியமிக்கப்பட்டவர்கள் எத்தகைய கிரியைகளைச் செய்யவேண்டும்? ஆக்கினைக்கென்று நியமிக்கப்பட்டவர்கள் எத்தகைய கிரியைகளைச் செய்யவேண்டும்? இவைகள் முன்குறிக்கப்பட்டவைகள். ஆக்கினைக்கென்று நியமிக்கப்பட்டவன் அவிசுவாசியாய் இருக்க வேண்டும். ஏசா தன் சேஷ்ட புத்திரபாகத்தினை விற்றுப்போட்டான். அதன்பின்னர், மனங்கசந்து அழுதான். அவனுக்கு மன்னிப்பு கிடைத்ததா? இல்லையே! ஏசா சேஷ்டபுத்திர பாகத்தினை இழக்க வேண்டும் என்பது தேவதிட்டம்; அந்தத் திட்டத்தின்படி அவன் இழந்துபோனான். பின்னர் அவன் வந்து, சகோதரனே, நீ எனக்குக் கொடுத்த கூழை விட, பலமடங்கு அதிகமான கூழை உனக்குத் தருகின்றேன், நான் உனக்குக் கொடுத்த சேஷ்டபுத்திர பாகத்தினைத் திரும்பக் கொடுத்துவிடு என்று கேட்டுப் பெற்றுக்கொள்ளமுடியுமா? முடியாதே. காரணம், அதற்குரிய கிரியைகள் முடிவடைந்துவிட்டது. அவன் ஆக்கினைக்குரிய கிரியைகளை நிறைவேற்றிவிட்டான்
ஒருபிரிவு சபை போதகர்கள் "ஊழியக்காரர்களை வேலை செய்வதற்கென்று போகவிடாதீர்கள்; தசமபாகத்தினைக் கொண்டுவந்து கொடுத்துவிடுங்கள்" என்று கூறுவதாய் சிலர் கூறினார்கள். அந்த ஊழியர் எதற்காக ஊழியம் செய்கின்றார்? சற்று சிந்தியுங்கள்.
40 நாளளவும் வலம் வந்திருக்கின்றார். பிரதான ஆசாரியனாகிய அன்னாவுக்குக் காட்சி கொடுக்கவில்லை. பிரதான ஆசாரியனாகிய அன்னாவே, நான் உயிரோடு வந்துவிட்டேன்; நான் உயிரோடு எழும்பினால், நீ விசுவாசிப்பேன் என்றாயே; இதோ, விசுவாசி என்று கூறியிருக்கலாம். அப்படிக் கூறினாரா? இல்லையே!
போப்பினிடமும், பிஷப்பினிடமும் சென்று, நான் இப்போது வார்த்தையாய் வந்திருக்கின்றேன்; இதுதான் இடிமுழக்கத்தின் இரகசியம்; இவைகளையெல்லாம் நீ அறிவி என்று சாட்சியிட அவசியமில்லை. ஜீவனுக்குரியவர்களாக இருந்தால், மிருகத்தின் முத்திரையினைக் கொடுக்கும் சபைகளை விட்டு வெளியேறி வந்துவிடுவார்கள். ஜீவனுக்குரியவர்கள் விசுவாசிப்பார்கள். அந்த வேசியோடு இசைந்திருப்பவர்கள் ஜீவனுக்குரியவர்கள் அல்ல.
"என்னை அனுப்பின பிதா ஒருவனை இழுத்துக்கொள்ளாவிட்டால் அவன் என்னிடத்தில் வரமாட்டான்" (யோவா. 6: 44); "என் பரமபிதா நடாத நாற்றெல்லாம் வேரோடே பிடுங்கப்படும்" (மத். 15: 13); ஒருவன் என் பிதாவின் அருளைப் பெறாவிட்டால் என்னிடத்திற்கு வரமாட்டான் (யோவா. 6: 65) என்று வேதவார்த்தை சாட்சியிடுகின்றது. கிருபையானது பரத்திலிருந்து அருளப்பட வேண்டும். ஒருவன் ஆக்கினைக்குரியவன் என்று தீர்க்கப்பட்ட பின்னர், அவனிடம் சுவிசேஷத்தினை மறுபடியும் மறுபடியும் கூறினாலும் அது பலன் கொடுப்பதில்லை.
அறிவிக்கப்பட வேண்டும் என்பதற்காக வார்த்தை அறிவிக்கப்படுகின்றது. இயேசுகிறிஸ்து மாமிசத்தில் இருந்தபோதும் சாட்சியின் மூலம் அறிவிக்கப்பட்டது, மேசியா வந்திருக்கின்றார், அவர்தான் நசரேயனாகிய இயேசு, நாசரேத்தூரிலிருந்து வந்தவர் என்று கூறியபோது, நாசரேத்தூரிலிருந்து என்ன நன்மை வரப்போகின்றது? என்று நாத்தான்வேல் கூறினான். நாத்தான்வேல் கபடற்ற இஸ்ரவேலனாக இருந்ததினால் அனுப்பப்பட்ட வார்த்தையினை விசுவாசித்து ஏற்றுக்கொண்டான். இயேசுகிறிஸ்து செய்த அற்புதத்தினையும், அதிசயத்தினையும் கண்டபின்னர் அவரை எல்லா யூதர்களும் ஏற்றுக்கொண்டார்களா? தாயின் வயிற்றில் பிறந்ததுமுதல் சப்பாணியாயிருந்தவன் எழும்பிக் காலூன்றி வந்தான். அதுபோல அப்போஸ்தலர்களுடைய நாட்களில் அவர்களின் மூலம் சுகம் பெற்றவர்கள் அநேகர். அவர்கள் அனைவரும் ஜீவனுக்குரியவர்களாக இருந்தார்களா? இல்லையே!
கலங்கிப் பொங்குகின்ற மதுபானத்தினால் நிறைந்த பாத்திரம் கர்த்தருடைய கரத்தில் இருக்கின்றது (சங். 75: 8). பாபிலோன் கர்த்தருடைய கரத்திலிருக்கின்ற பொற்பாத்திரம் (எரே. 51: 7). ஆக்கினைக்குரியவர்கள் அதில் உறிஞ்சிக் குடிப்பார்கள். ஆக்கினைக்குரியவர்கள் அதினால் மயங்குவார்கள். ஜீவனுக்குரியவர்கள் பாபிலோனின் பொற்பாத்திரத்தில் பானம் பண்ணமாட்டார்கள்; சபைகள் கொடுக்கும் வேசித்தன பந்தியில் கலந்துகொண்டு திராட்சரசத்தினைப் பானம்பண்ண மாட்டார்கள்.
கலிலேயருக்கு முன்பாக எப்படி அவர் எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டாரோ, கலிலேயருக்கு முன்பாக எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டபோது எப்படியான சாட்சியினை விளங்கச் செய்தாரோ, அதுபோலவே இரகசியமாய் வரப்போகின்றார். கலிலேயருக்கு முன்பாக அன்று சாட்சி கொடுத்தவர்கள் மீண்டும் வந்து சாட்சி கொடுப்பார்கள். உங்கள் காதுகள் கேட்க இந்த வேத வார்த்தை நிறைவேறிற்று என்று இயேசுகிறிஸ்து சாட்சியிட்டதுபோல, இன்றைக்குரிய வார்த்தையும் நிறைவேறி அது சாட்சியிடப்பட வேண்டும்.
கேட்கிறதற்குக் காதுள்ளவன் கேட்கக்கடவன்!
ஆமென்! ஆமென்!! ஆமென்!!!